Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.

Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο...

Εκείνο το πολύτιμο κίνητρο, που δεν αγοράζεται, ούτε πληρώνεται,
παρά μόνο χαρίζεται!...

Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

Άγριο σκοτάδι....





Τυφλή
με βελούδο άγγιγμα
να τυλίγει το βλέμμα
σε ιδιωτικές νύχτες
περπατώντας σε ένα δρομο
χτισμένο στην κοψη του αβάσταχτου
να σκοντάφτω σε κάθε χαλίκι
φορτωμένης επιλογής...

κι όμως να έρχομαι..
με βλέπεις
γελώντας με την αδεξιότητά μου..
Τόσο τυφλή..
τόσο διψασμένη για φως..
μα δε λύνεις το μαντήλι ποτέ..
ούτε για να πιω λίγο Φεγγάρι..

Αιώνια ένας άλλος..
τρίτη επιλογή
από τη διπλή όψη του νομίσματος...
ποτέ εσύ..
πίσω.
πάνω..
μεσα στο σκοτάδι..
φορεμένος τη μασκα
προέκταση μιας αλήθειας
που ακομη εκκρεμεί...

κι εγώ να μην έχω δει ποτέ
το βορρά
ή τον νότο σου...
κι η μάσκα ασάλευτη
ανέκφραστη
να μένει δίχως ένα κόκκο συγκίνησης
μπροστα στο κάθε μου παραπάτημα..

με αίματα πληρώνω
της καρδιάς το θελημα:
να σε δω λίγο στο φως..

μα πριν φτάσω
με αποπλάνησε το άγριο σκοτάδι
της πλάνης σου...





35 σχόλια:

Πιπεράτος είπε...

Θα ρθει το φως οταν το θελεις πολυ...
Θα εκραγει σαν ηφαιστειο...
...Παντα ετσι γινεται

Γιώργος, Στιχο-Μυθία είπε...

Η γοητεία του έρωτα είναι στο να σου κρύβεται..

Αν σου κρύβει όμως τα πάντα και σε τυφλώνει..

Αυτό είναι σκέτο μαρτύριο..

Την καλησπέρα μου..

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε...

Είναι βρε κορίτσι μου ο τρόπος που εκφράζεσαι τόσο πως να τον πω,.... έχει μια αγριο-γλυκύτητα που συναρπάζει.
"Να μη έχω δει ποτέ
το βορρά ή τον νότο σου"
Σύλληψη εξαίσιας εικόνας!!

Vaso Mprataki είπε...

κι εγώ να μην έχω δει ποτέ
το βορρά
ή τον νότο σου...
κι η μάσκα ασάλευτη
ανέκφραστη
να μένει δίχως ένα κόκκο συγκίνησης
μπροστα στο κάθε μου παραπάτημα..


Φοβού Κάκια μου την ώρα που θα πέφτει η μάσκα ...
γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι θα αντικρίσεις από πίσω
πολλές φορές ο δαίμονας φορά την μάσκα αγγέλου
και τότε νομίζω ότι ξυπνά ο εφιάλτης
και αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση των πάντων...

Υπέροχο το ποίημα σου!!!

Μια βροχερή καληνύχτα!

Υ.Γ.
Σου άφησα σχόλιο και στο πρηγούμενο.
[μήπως θα πρέπει να κανονίσουμε μια καινούργια συνάντηση τώρα που φθινοπώριασε για καλά ;:))] ]

GiP είπε...


Τυφλή
με βελούδο άγγιγμα
να τυλίγει το βλέμμα
σε ιδιωτικές νύχτες
περπατώντας σε ένα δρομο
χτισμένο στην κοψη του αβάσταχτου
να σκοντάφτω σε κάθε χαλίκι
φορτωμένης επιλογής...

... Τόσο τυφλή..
τόσο διψασμένη για φως..
μα δε λύνεις το μαντήλι ποτέ..
ούτε για να πιω λίγο Φεγγάρι..


ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ !! Ελπίζω να μη σε ενοχλεί που αποκόβω τα κομματια που μου άρεσαν πολυ. Δεν υποτιμώ τα υπόλοιπα. Απλώς γράφω αυτά που με άγγηξαν περισσότερο.

Τυχεροί όσοι μπόρεσαν να πιούν λίγο φεγγάρι... Ακόμα και αν το μαντηλι τους ξανασφαλίσει τα μάτια, έχουν κρατήσει λίγο φεγγάρι μέσα τους...

kakia_p είπε...

Πιπεράτε,

δείξε μου πώς να μετρήσω την επιθυμία...
Πώς ορίζεις το Θέλω πολυ ή Θέλω πιο πολύ ή Θέλω ακομη πιο πολύ...

Δείξε μου και εγώ θα πειστώ ότι όντως έρχεται το φως,
όταν το θελήσεις πολύ...

Σε φιλω με ευχές για μία όμορφη νύχτα...

ღ oneiremata ღ είπε...

τυφλή από έρωτα, φορώντας τη μάσκα, το ίδιο κι εκείνος...χωρίς να δίνει στοιχεία περισσότερα, χωρίς να αφήνει ίχνη να ακολουθήσεις, χωρίς να μπορείς να τον διαβάσεις, σκοτεινιάς πλάνη κι όμως τόσο μα τόσο μυστήριος και τόσο μα τόσο εκλκυστικός...!!!!!!
φιλάκια πολλά Ποιήτρια λατρεμένης δεξιοτεχνίας :-))))))

kakia_p είπε...

@Γιώργος, Στιχο-Μυθία

Υπάρχουν πολλές προθέσεις στο ερωτικό κρυφτό...

Άλλο να κρύβεται για να δημιουργεί μυστήριο..
κι άλλο να κρύβεται για να παιζει το ίδιο παιχνίδι παντού!..

Το πρώτο παιχνίδι seek & hide εμπεριέχει το μαρτύριο που ο Έρωτας απαιτεί..

Το δεύτερο παιχνίδι seek & hide , με το χάδι και το χαμόγελο εμπαίζει με την εμπιστοσύνη σου..

Νομίζω ότι όλοι επιλέγουμε το πρώτο...

Τα φιλιά μου... νανουρίσματα {με αφορμή μία από τις αναρτήσεις σου..}

kakia_p είπε...

Χριστόφορε,
χαίρομαι που το βραδινό μονοπάτι σε έφερε στα μέρη μου..

Το έχω δηλώσει...
δε φταίω εγω..
η ευθύνη ανήκει αλλού για ότι γραφεται...

Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει...
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο...

Εκείνο το πολύτιμο κίνητρο, που δεν αγοράζεται.. ούτε πληρώνεται...
παρά μόνο χαρίζεται!...


Σε φιλώ με ζεστές καληνύχτες..

kakia_p είπε...

Βασω,
ειναι η καλύτερη περίοδος γι αμία ακόμη συνάντηση...

Θα μιλήσουμε τηλεφωνικά..
Ξέρεις ότι τρέχω και δεν προλαβαίνω...

Όσο για τις μάσκες..
ξέρω ότι ξέρεις
πόσο επώδυνη είναι η πτώση τους..

Ευχή ή καταρα τελικά η απομάκρυνσή τους?..
Μήπως είναι καλύτερο το όνειρο?..
μα..
τυφλο όνειρο, ποιον μπορεί να εμπνεύσει, αναρωτιέμαι...

Διλήμματα...

Σε φιλώ με χαμόγελα μεθυσμενα...
{είναι που σκέφτομαι την τελευταία φορά που βρεθήκαμε....}

kakia_p είπε...

GiP,

Όντως τυχεροί..
μα..
για να πιεις μία γουλιά φως πρέπει έστω στιγμιαία να ελευθερώσεις το βλέμμα
και να φτάσει στον ορίζοντα της καρδιάς..

Δύσκολο..
στις μέρες μας σχεδόν απίθανο!..

Όμορφα λογάκια στα μπλοκάκια..
στα σχόλια..
"καλέ μου.."
"θησαυρέ μου"
"ναι, γλυκιά μου"..
"ματακια μου"...

και όμως οι μάσκες δε δακρύζουν, μάτια μου...

χάρτινα φεγγάρια...
χάρτινες οι ακρογιαλιές..

και η πίστη
μια προσδοκία σε ελεύθερη πτώση..

Και όπως ήδη είπα στη Βάσω σε σχόλιο στην προηγούμενη ανάρτησή μου:
μας έμεινε το όνειρο...
βρεφάκι στα χέρια μας τα γερασμένα..
ας το προφυλάξουμε
να έχει με κάτι να παίζει η καρδιά και να ερωτεύεται..


Σε φιλώ με ευχές για ένα όμορφο βράδυ...

kakia_p είπε...

ღ oneiremata ღ

Ελκυστικός?..
σε ποιον?..
σε όλους?..
σε θεους και δαίμονες?..

στον καθρεφτη του, που χαμογελά γιατί καταφέρνει να ξεγελά τις αλήθεις?..
Στο όνειρο, που τυφλό δεν εμπνεει κανέναν?..
Στην αλήθεια, που δεν μετουσιώθηκε ποτέ σε ποίημα?...
Στο σκοτάδι, που κρύβει επιμελώς τις λάθος επιλογές?..
Στη μέρα, που ποτέ δεν υποψιάζεται τί κρύβει το σκοτάδι?...

Αυτό δεν είναι μυστήριο του Ερωτα...

Δεν ξέρω τί είναι!

Ίσως τυφλή μανία επιβεβαίωσης ότι μπορεί να δωσει οτι ζητά η κάθε καρδια..
να συγκινήσει ακόμη και τα ασυγκίνητα....

Λυπαμαι, υπεροχη Ονειρέματα, δε θα προσκηνύσω αυτόν τον Θεό...

Προτιμώ να μείνω άθεη να περιπλανιέμαι στο σκοτάδι της αναζήτησης..
εκεί ίσως βρω φως...
έστω καποια ρινίσματα χρυσού ακονισμενα στο σχήμα της αλήθειας...

Οι σκιές δεν αντέχουν για πολύ, μάτια μου...

Σε φιλω ολόγλυκα... με ευχές για ένα υπεροχο βράδυ...

Φόβος..... είπε...

Μη φοβάσαι το σκοτάδι. Προσπάθησε να γίνεις ένα μαζί του.

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=hCLVyvzIrmk&feature=related

Sweet truth! είπε...

Κι αν χαθείς στην σκοτεινή του πλάνη, μη σταματήσεις, μην αφεθείς να χαθείς...

Ψηλαφιστά θα τον γνωρίσεις μέσα στο σκοτάδι... κάθε αφή και νέα κατάκτηση, κάθε χάδι και νέες υποσχέσεις που εσύ του δίνεις

Τώρα κρατάς εσύ το κλειδί
δική σου η απόφαση αν τα πάντα θα μάθεις
ή αν μυστήριο κρατήσεις στη μάχη,
αίτιο αιφνιδιασμού...

Εγώ με το μέρος σου πάντα
τα φιλιά μου βέλη ποτισμένα από το πιο εκτυφλωτικό φως, έτοιμα να τα χρησιμοποιήσεις...

Πιπεράτος είπε...

Δεν υπαρχει ποιημα
ουτε λογια
να στο δειξουν...

υτε ορισμος υπαρχει...

Θα γινει ομως...

Θα γινει οταν φυγουν οι παρεμβολες
που σαν φρενο στεκουν

Στο υποσχομαι.

ΚΑΛΥΨΩ είπε...

στο σκοταδι..
βλεπεις καλυτερα το Φως..
αν ειναι οντως φως..:)

"Τόσο τυφλή..
τόσο διψασμένη για φως..
μα δε λύνεις το μαντήλι ποτέ..
ούτε για να πιω λίγο Φεγγάρι."

Κάκια
Ποιητρια του Ερωτα..
το φιλι μου
λαμψη να φεγγει στο σκοταδι σου!!

Phivos Nicolaides είπε...

Έξοχα βγαλμένο μέσα από την ψυχή σου. Καλή σου μέρα Κάκια.

a-kentavrou είπε...

Τα χρώματα της νύχτας είναι τα όνειρα?Σου αρέσει να ζεις στο ονειρικό σκοτάδι,γιατί η πραγματικότητα πληγώνει.

silena είπε...

κίνηση εκκρεμούς οι λέξεις

έρχονται και φεύγουν κι έρχονται
και φεύγουν... και έτσι από τύχη
τρύπωσαν κι οι αχτίδες του ήλιου στον πίνακα, στην κραυγή κι ακούστηκες παντού...

φιλιά και φως

kakia_p είπε...

Φόβε,
το κατάπια το σκοτάδι...
κι εκείνο έγινε ένα μαζί μου..

Συνομωτικά φτιάχνουμε σκιές...
τρισδιάστατες..

και οι προβολές τους από σουρεαλιστικές εικόνες στο μυαλό μου,
γίνονται ποιήματα
με την αδεξιότητα ενός κοριτσιού που πρωτομαθαινει να πλεκει μπλουζάκια με τις λέξεις!...

Τα φιλιά μου..... χωρίς φόβο.. μα με παθος....

kakia_p είπε...

Ανώνυμε... αβάφτιστε... απρόσωπε...

Νύχτωσε νύχτα, νύχτωσε
μα...

πάντα ξημερώνει...


απλή φράση πνιγμενη αισιοδοξία...

Σε φιλώ... επώνυμα... βαφτισμενα.. προσωπικα.....

kakia_p είπε...

Γλυκιά μου Αλήθεια...

θα ντύσω τη σκέψη μου με το φως..
μα ξερεις..
για να συμβεί επιτυχώς
πρέπει τα βέλη σου να σημαδέψουν στην καρδιά μου...

Γιατί εγώ με την καρδιά σκέφτομαι..


Τα φιλιά μου.... γλυκές πληγές από τα βελη σου....

ΜΑΓΟΣ! είπε...

ηθελα μονο να σου πω μια καλημερα !
ανοιξε το παραθυρο να δεις το φως που μπαινει
ανοιξε και τα ματια σου ο ηλιος παλι λαμπει ...

Όλα μας τα 'παν οι σοφοί
και με το παραπάνω
κορώνα γράμματα η ζωή
μα εγώ το κέρμα χάνω

Βλέπω τους φίλους τους παλιούς
να λένε δεν πειράζει
ψυχή που δεν αμάρτησε
ποτέ της δεν αγιάζει

Είναι σκοτάδι μάτια μου
πάντα σ' αυτή την πλάση
μια χαραμάδα αφήνουμε
το φως για να περάσει

Να μπούνε χρώματα φωνές
όνειρα και ταξίδια
να κλέψουμε απ' τους Θεούς
πανάκριβα στολίδια

Μια ρουφηξιά είναι η ζωή
της άνοιξης μια μέρα
μια ανάσα ένας στεναγμός
στο δροσερό αέρα

Καραβοκύρισσα καλή
δώσ' μου την αγκαλιά σου
κι ας είναι δηλητήριο
στα χείλη τα φιλιά σου

kakia_p είπε...

Πιπεράτε,

ο Χρόνος κατέγραψε την υπόσχεση...
Εύχομαι, σαν άντρας σωστός, όταν ο χρόνος αποφασίσει τελικά,
να μπορείς να αναλάβεις την ευθύνη σου απέναντι στην υπόσχεση..

Είναι άδικο... και κρίμα.. να τάζεις στα κοριτσίστικα ένστικτα μεγάλα πράγματα...

Είναι άδικο να παίζεις με την ανάγκη τους να πιστέψουν σε θαύματα...

Φιλί.... καυτερό θα έλεγα..
μα το menu μου αυτές τις μερες προσφέρει μόνο ελαφριές και καταπραϋντικές γεύσεις ψυχής....

kakia_p είπε...

Καλυψώ μου,

ήπια το φιλί αντί για στάλα Φεγγάρι..
κι άνθισαν Πανσέληνοι μέσα μου....

Να έρχεσαι..
φέρνεις Άνοιξη..

να αφήνεις ίχνη..
να έρχομαι κι εγώ..
να ανταμώνω τη ζέστη σου...

Φιλί.... στο ημίφως του μυστηρίου...

kakia_p είπε...

Phivos Nicolaides,

όπως όλα όσα γραφονται εδώ, βγαλμένο από την ψυχή μου...

Σε ευχαριστω για το ταξίδι σου στα μέρη μου...


Τα φιλιά μου.. παντα εισιτήρια διαρκείας....

kakia_p είπε...

Κένταυρε,

από πότε η πραγματικότητα πληγωνει?...
Την πληγή την κουβαλάμε μέσα μας...

καμία πραγματικότητα ΔΕΝ πληγωνει αν εμείς δε θελουμενα αφεθούμε..

Ανεφερα πριν λίγες μέρες κάτι στο Νημερτή..
το αναφερω δημοσια κι εδω...

Κάποιες μερες τη βδομαδα κάνω taebo..
Είναι συνδυασμός κινήσεων πολεμικών τεχνών με μουσική... θυμίζει αερομπικ μα έχει και κινησεις από δυναμική γιόγκα...

θα εστιάσω στη φιλοσοφία που διέπει τη συνεργασία μυαλού και σώματος..

Έρχονται στιγμές κατα τη διάρκεια του μαθηματος, που το σωμα μου εξαντλείται και δηλώνει πως δεν αντέχει άλλο...

Τότε συγκεντρώνομαι έντονα σε ένα αντικείμενο, πρόσωπο ή έστω σε μία λέξη...

Αποσπάται ο νους από τον έλεγχο της αντοχής του σωματιος..

Το σώμα ξαφνικά ξεχνά την κόπωση και συνεχίζει..
Εκτελεί, για όσες επαναλήψεις απαιτεί ο Δάσκαλος, την άσκηση...

Αυτό συμβαίνει ΚΑΘΕ φορα στο μαθημα...

Ξερεις τι συμπερασμα έβγαλα?..

Ότι ο πόνος και η κούραση είναι στο μυαλό μας...

Αν το μυαλό αποσπαστεί από κάτι, δε νιώθεις ούτε το ένα, ούτε το άλλο...

Οπότε, σε ποιοα πραγματικότητα εστιάζεις?...

Η δική μου πραγματικότητα είναι στο χέρι μου..
Φυσικά υπαρχουν εξωτερικοί παραγωντες καθε φορα..
ΜΑ οσοι με επηρεάζουν, το κάνουν, γιατί εγώ το επιτρέπω συνειδητά ..

Σε φιλώ.. και παντα χαίρομαι τα κίνητρα που δίνεις για συζήτηση...

kakia_p είπε...

silena μου,

μία κούνια η αιώρηση...
αιώρα φυγής..
εκκρεμές που διαφεύγει του χρονικού περιθωρίου...
ταλάντωση που κρύβει μεγαλες προσδοκίες,
ίσως να φτασει στα σύννεφα..
ή στ'αστερια..

και νιώθω ότι πολλές φορές,
αγγίζει το Θεό...

Σε φιλω με φως πλημμυρισμενης Σελήνης.... φως ονείρων, που δεν ξέρουν τι θα πει σκοτάδι....

Τρελός του Χωριού είπε...

Οταν υπάρχει τρίτη επιλογή ,
δεν υπήρξε ποτέ η δεύτερη ,
παρα μόν στην φαντασία της πρώτης.

Φωτεινό φιλι

kakia_p είπε...

Πέρασε Μάγε...

Αναψα τα φώτα μου...

Μπήκε απλετο φως στα μάτια
και χαμόγελα έφερε η βροχη...

καποιο μαγικο έγινε...
εσυ?..

εκεινη η Γουίκα που ακομη περιμενω κι ακομη να ερθει???

Όταν φευγουν ... γαμωτο.. φευγουν ολοι μαζι...

μα..
με πεισμα και κοντρα στον καιρο..
ψαχνω Θεό να με αντεξει....

Σε φιλω... πολύχρωμα με χρωμα φωτός που τυφλωνει....
μη με κοιταζεις εστιασμενα...

θα τυφλωθεις..
και μαγικο δεν υπαρχει να βρεις μετα το φως σου.....

kakia_p είπε...

Τρελός του Χωριού

Παντα λάτρευα τα λογοπαίγνια.....

μα...
αυτό με έφαγε..
αυτό και το μαύρο σκοτάδι της πλανης...

Καλημερα τρελε....

ήρθες και αποτρελάθηκαν οι στίχοι μου..

ανοιξα παιχνίδια και παρτίδες με το Θεό....

φιλι.... άπιστου Θωμα...

a-kentavrou είπε...

Κάκια ο θάνατος είναι μια πραγματικότητα,που πληγώνει πως μπορείς να ισχυριστείς ότι η πραγματικότητα είναι στο χέρι σου.Μπορεί το μυαλό σου να αποδιώξει αυτή τη πραγματικότητα ?αν το καταφέρεις, τότε η κατάσταση που θα περιέλθεις λέγεται αναισθησία.

kakia_p είπε...

κένταυρε,
όταν αναφερόμαστε στην πραγματικότητα γενικώς,
δεν εστιάζουμε μόνο σε αμετάκλητες καταστασεις...

πραγματικότητα είναι η καθημερινότητα....
Εκεί ο πόνος και η κούραση είναι αποκυήματα του Νου..

με εστιασμένη καθοδήγηση μπορείς να αποφύγεις ένα μεγάλο κομμάτι της υπαρξής τους.....

και αυτό δεν είναι αναισθησία..
είναι θέωση..

Έξω από την επιθυμία που κουβαλά πληγές, ανθίζει ένας παραδεισος για όλους μας...

Ο Νους πεφτει σε πλάνη και χανουμε τον παραδεισο...

Σκέψου το λίγο πιο στοχαστικα, και θα δεις ότι έχω δίκιο και δεν είμαι αναίσθητο!!...

φιλι... ευαισθητο....

Πιπερατος είπε...

Αδικο ειναι οταν θες να κανεις πραξη μια υποσχεση αλλα να ναι κλειστη η μοναδικη διοδος...

Τοσο φως σε αναμονη εξω απο την πορτα...Αδικο

Φιλι κλειδωμενο απ εξω...