Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

Βασιλιάς...





Τα αυτοκίνητα τρέχουν με ταχύτητα ανταγωνιστικών προθέσεων. Ο δρόμος δεν χαρίζεται σε κανέναν. Ακόμη και πατώντας το κουμπί για τους πεζούς πρέπει να ελέγξεις μην και πλησιάζει κάποιος από κείνους τους οδηγούς που νιώθουν πως πάντα έχουν προτεραιότητα.

Σ' έναν τέτοιο δρόμο δεν σταματάς. Για κανένα λόγο δεν σταματάς. Οι πίσω βιάζονται, οι δίπλα προσπερνούν. Θα γίνεις αιτία ατυχήματος.  Σ' έναν τέτοιο δρόμο δεν σταματάς. Εκτός κι αν...

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που χωρίς λόγια ξεπερνούν το αυτονόητο της Αδιάφορης Εποχής και τοποθετούν τον Εαυτό τους, χωρίς σχέδιο, παρά μόνο με την παιδική τους ευαισθησία, πιο πάνω από τον μέσο ανθρωπάκο που ποτέ δεν αποκλίνει από την πορεία του προγραμματισμού του.

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που το αυτονόητο της Προσφοράς το κάνουν αβίαστα πράξη, χωρίς ενδοιασμούς.

Κεντρικός δρόμος επαρχιακής πόλης. Τα αυτοκίνητα τρέχουν όπως παντού. Ένα γατάκι, μιας βδομάδας γεννημένο θαρρείς, ένα μέτρο από το οδόστρωμα κατευθύνεται προς τις ρόδες κάποιου αυτοκινήτου. Ένα βλέμμα το διακρίνει. Ένας οδηγός πατά φρένο. Κάνει όπισθεν. Κατεβαίνει και το παίρνει μαζί του. Και τώρα τί?...

Τί?...
Τώρα ξεκινούν όλα...

Αγάπη, ζεστασιά, χάδια, γάλα με την σύριγγα γιατί δεν μπορεί μόνο του να φάει, όταν κλαίει και τρέμει από τον πανικό της πρόωρης απομάκρυνσης από την μητέρα του να το έχεις αγκαλιά, να το φροντίζεις, να... να... να...

Οι τζιχαντιστές αποκεφαλίζουν ανθρώπους. Εμείς, οι εκπαιδευμένοι πλέον παρατηρητές, από την ασφάλεια του σπιτιού μας καταγράφουμε την φρίκη.
Όμως κάπου ανάμεσά μας υπάρχουν κάποιοι Άνθρωποι που μπορούν να επιβραδύνουν, να σταματήσουν, να απλώσουν το χέρι για βοήθεια χωρίς να σκεφτούν πως θ' αργήσουν, τί θ' ακολουθήσει, αν θα μπλέξουν.... αν.... πως.... αν.... πως.....

Θα μου πεις "Και τί έγινε που σώθηκε ένα γατάκι?.... Δεν κοιτάς πόσα παιδιά κακοποιούνται, εγκαταλείπονται και πεθαίνουν?"

Θα σου πω πως η Αγάπη στον Άνθρωπο αποδεικνύεται μέσα από την πιο μικρή του πράξη.
Αυτός ο Άνθρωπος έμαθε να νοιάζεται...
Εκείνος που έμαθε να προσπερνά, μια ζωή θα προσπερνά...

Είμαι διπλά τυχερή.
Πρώτον γιατί μοιράστηκα την Υπέροχη Πρόθεση αυτού του Ανθρώπου, εφόσον μου εμπιστεύτηκε αυτό το πλασματάκι και δεύτερον γιατί αυτός ο Δικός μου Άνθρωπος επιβεβαίωσε μία Αλήθεια που κάποτε του απηύθυνα λέγοντάς του:

"Από Δούκας Βασιλιάς"...

Ο πλούτος που έχουμε μέσα μας είναι ο Τίτλος Τιμής μας και Βασιλιάς όποιος τον ξοδεύει "μετρητοίς" στην καθημερινότητα της Ζωής του...





3η μέρα: 
Εξερευνούμε το σπίτι, κοιμόμαστε σε κάθε γωνιά, πίνουμε το γάλα μας και ... ξεθαρρεύουμε!...






7η μέρα...
Το γατάκι μεταμορφώνεται σε Τιγράκι...













18 σχόλια:

ΕΚΦΡΑΣΟΥ είπε...

καλημερα και καλη εβδομαδα να εχεις γλυκια μου! φιλακια πολλα!

Κωνσταντίνος Κόλιος είπε...

Απ΄τα συμφραζόμενα αυτό δεν κολλάει στην ετικέτα των αδυναμιών αλλά σε εκείνη της δύναμης. Η πράξη αυτή είναι αποτέλεσμα καλά κατευθυνόμενης δύναμης. Κι αφού τον κόσμο τον κυβερνά η δύναμη το ζήτημα είναι πως την χρησιμοποιείς. Καλό Φθινόπωρο.

Magia da Inês είπε...

。°°。✿⊱。
Você tem razão: as pessoas desumanizaram-se, a vida do outro já não vale nada, quanto mais a vida de um gatinho recém nascido!

É uma esperança saber que ainda existem corações de boa vontade que acreditam que pequenos gestos do dia a dia fazem a diferença para todos.

Bom mês de setembro!·..✿✿
♪♬♫°。 Boa semana!
Beijinhos.✿°.•

~reflection~ είπε...

ΕΚΦΡΑΣΟΥ

Από τις λεπτομέρειες ομορφαίνει το Σύνολο της Ζωής...
Όλα είναι στο χέρι μας.
Να πτωχεύσουμε ως άνθρωποι
ή να εμπλουτίσουμε το Είναι μας...

Εμένα με γοητεύουν οι επίμονες Επενδύσεις...


Πολλά Φιλιά, αντίδωρο Φιλίας..


~reflection~ είπε...

Κωνσταντίνε

Οι ετικέτες είναι... μικτές! ;-)
Μέσα από την αΔυναμία του μικρού απροστάτευτου πλάσματος αναδύθηκε η Δύναμη του Ανθρώπου...

Ας φθινοπωριάζουν οι Εποχές....
Τον άνθρωπο όταν φθινοπωριάζει τον φοβάμαι.. Φυλλοβόλος γίνεται αιμοβόρος και πολεμόχαρος..

Καλό φθινόπωρο Ζωής και Ποιημάτων εύχομαι...

~reflection~ είπε...

Magia da Inês

Τίποτε δεν είναι ακατόρθωτο, όσο υπάρχουν Άνθρωποι που νοιάζονται..

Κοιτάζω το γατάκι να περιφέρεται μέσα στο σπίτι μου και σκέφτομαι:

Είναι φορές που κι Εγώ, ίσως κι Εσύ, περιφερόμασταν στην άγρια λεωφόρο της Ζωής, χαμένοι μέσα στις ιλιγγιώδεις ταχύτητες, ώσπου να εμφανιστεί ένας Άνθρωπος να μας τραβήξει στην άκρη και να μας βγάλει από το πολύβοο δρόμο δείχνοντάς μας εκείνο το επαρχιακό μονοπάτι που οδηγεί στο ποτάμι...
Εκεί όπου η Ζωή συμπορεύεται με τη Φύση, η επιβίωση συγχρονίζεται με τις πραγματικές ανάγκες της Ύπαρξης και η Πληρότητα είναι ερωμένη του Έρωτα...


Νimertis είπε...

από τις πιο όμορφες αναρτήσεις σου ever...

Ανώνυμος είπε...

.......πόσο πιο όμορφα αισθάνεσαι όταν ακούς πως... ναι Άνθρωποι υπάρχουν ακόμη... ποτέ δεν θα πάψουν να υπάρχουν... λίγοι ναι... μα θα υπάρχουν... θα γεμίζουν την καρδιά μας αγάπη ακούγοντας το νιαούρισμα ενός γατιού ή το γαύγισμα ενός σκύλου... ζωούλες που σώθηκαν γιατί κάποιος τους νοιάστηκε ... και η άδεια παντόφλα ζεστάθηκε και γέμισε με το μικρό γατάκι... μια όμορφη μαύρη χνουδωτή μπαλίτσα.. και η τρίχα κάγκελο λες και έπαθε ηλεκτροπληξία... χα χα χα
Frankne

Velvet είπε...

Ακριβως
Η αγαπη στον ανθρωπο αποδεικνυεται
μεσα απο τη μικρη του πραξη
Οποιος νοιαζεται για τα "μικρα" κι "ασημαντα"
νοιαζεται και για τα "σπουδαια"



DukeTravellington είπε...

Αγαπημένη μου Κάκια,

καιρό έχω να σε επισκεφθώ ... και μ' αρέσει που τώρα που είμ' εδώ τυχαία "σκάω" σε μία ανάρτησή σου που αποτελεί και για μένα πάγια αδυναμία ... τα γατάκια ιδιαίτερα (και τα ζωάκια γενικώτερα) και το μελημά μας να τα φροντίζουμε ... εγώ ήδη στο σπίτι (ευτυχώς και με βοήθεια 1-2 συγκατοίκων - πολυκατοικία γαρ) συντηρούμε ένα πληθυσμό από περίπου 10 σταθερά μέσα στον Χρόνο, νέα γεννιούνται, κάποια δεν τα καταφέρνουν κι ευτυχώς έχει μεγάλο κήπο-χώρο η πολυκατοικία μας...
πολλές φορές μπορεί να μην πάω σουπερ μαρκετ να ψωνίσω για μένα αλλά όταν ξέρω ότι έχω ξεμείνει από τροφές για τα γατάκια δεν υπάρχει περίπτωση να μην πάω να ψωνίσω....
ήξερα ότι είσαι τέτοιο πλασματάκι και (ξανα)^ν - επιβεβαιώνεται (ο συμβολισμός σήμαινε "εις τη ν δύναμη")...
δεν σε ξεχνώ ποτέ ....

Paraskevi Lamprini M είπε...

σίγουρα θα τα περάσεις θαυμάσια με το γατάκι...
κάθε συνάντηση... για καλό!!...
Σε περιμένω και στο φ/β... ... φίλη μου.. γλυκειά.. !!

marie είπε...

χαχαχα κούρνιασε στη παντόφλα! Μου έλειψες Αγαπημένη Ποιήτρια, ελπίζω να σε βρίσκω καλά. Να έχεις όμορφες φθινοπωρινές μέρες και νύχτες. Φιλί.

~reflection~ είπε...

Νημερτή

παράξενοι σύντροφοι οι Γάτες γιατί δεν διαθέτουν την υπακοή του Σκύλου, που βολεύει τα "Αφεντικά"... - τί άσχημη λέξη!...

Την Γάτα δεν την αγαπάς, την Ερωτεύεσαι...
Μόνο έτσι μπορείς να συνυπάρξεις με την Ανεξάρτητη Φύση της..

Ο Δεσμός που με δένει με αυτό το Γατάκι είναι ΕΡΩΤΑΣ και υπεύθυνος γι' αυτό είναι ο Άνθρωπος που μου το χάρισε...

Φυσικά, στο μέλλον, θα έχω κι εγώ video στο κανάλι μου, ανάλογο με το ... "Colombo's eyes"

;-)


~reflection~ είπε...

Frankne

Η Αγάπη είναι που διατηρεί την Ζωή...
Τίποτε παρά Αγάπη...
Όλη η συμπαντική δημιουργία βασίζεται στο Νόμο της Θετικής Αλληλεπίδρασης...

Αυτό το γατάκι αναπνέει και κάνει τον κόσμο μου άνω κάτω, γιατί στο δρόμο του βρέθηκε ο Άνθρωπος που του χάρισε μία ευκαιρία ακόμη...

Η Ζωή επιστρέφει τις Ευκαιρίες για Ευτυχία εκεί όπου διεκδικούνται οι Ευκαιρίες για Ζωή....

;-)



~reflection~ είπε...

Velvet


Συνηθίζω να λέω πως μπορώ να Σκιαγραφήσω το Είναι ενός Ανθρώπου αν αθόρυβα τον παρακολουθήσω σε μία του δραστηριότητα. Όπως συμπεριφέρεται εκεί, αναλόγως -με τις κατάλληλες προσαρμογές- θα συμπεριφερθεί σε όλες τις φάσεις της Ζωής του... Ακόμη και σε αντιφατικές στιγμές ή σε στιγμές που ξεπερνά τον Εαυτό του..

Η Φύση του Ανθρώπου όντως αποδεικνύεται περίτρανα στις στιγμές που ο Άνθρωπος είναι βέβαιος πως ΔΕΝ τον παρακολουθεί κανείς..
Τότε που μπορεί να αδιαφορήσει χωρίς να του καταλογίσει κανείς Αδιαφορία
ή να Νοιαστεί μόνο και μόνο γιατί νιώθει την ανάγκη να Νοιαστεί....

~reflection~ είπε...

DukeTravellington

Ακόμη κι αν δεν υπήρχε κήπος, όταν θέλουμε να δώσουμε λύση σε ένα ανάλογο θέμα, μπορούμε να το διευθετήσουμε υπερβαίνοντας τα μέσα που μας παρέχει η φτωχή μας καθημερινότητα...

Το κόστος σε χρήμα είναι μηδαμινό...
Το κόστος σε Αγάπη είναι αβάσταχτο για όποιον δεν έχει αποθέματα...

Αυτό φυσικά ισχύει όχι μόνο για να υιοθετηθεί ένα γατάκι ή να συντηρηθούν αξιοπρεπώς τα αδέσποτα μιας γειτονιάς,
μα και για να δοθεί Τέλος στη μαρτυρική κι άδικη Ζωή που ζουν τα Παιδιά του πολέμου, της φτώχειας, των κακοποιήσεων....

Η μόνη διαφορά είναι πως σ' αυτή την περίπτωση απαιτείται οι "Καλοί" Άνθρωποι να δομήσουν μία ανάλογη Κοινωνία με Κράτος Πρόνοιας και Δομές που θα λειτουργούν Υπέρ του Ανθρώπου και της Ζωής και όχι υπέρ του κέρδους.....

~reflection~ είπε...

Παρασκευή

Θα παραφράσω "Κάθε συνύπαρξη για Καλό!"... ;-)

Στις Επιλογές μου είμαι σταθερή και αδιαπραγμάτευτη και όσον αφορά την Συνύπαρξη και όσον αφορά τα Στέκια της Ζωής μου...

Με τιμά που σας λείπω, μα πλέον Μένω σε μία Γειτονιά Ζωής που με πλημμυρίζει η Συνύπαρξη με τον Άνθρωπό μου...

Δεν ξέρω αν είναι παράλογο αυτό ή σε κάποιο βαθμό εμπεριέχει εγωιστική απομόνωση προς τους φίλους που χάνουν επαφή,
μα δεν μπορώ να βιώσω Αυτό το Μαγικό που μου συμβαίνει παρά μόνο Αφιερώνοντας όλες μου τις συνιστώσες και όλη μου την Ενέργεια σ' Αυτό...

Η Μαγεία διατηρείται μόνο όταν την τιμάς όπως της Αξίζει.... αλλιώς φθίνει και χάνεται...

και ΑΥΤΗ την ΜΑΓΕΙΑ δεν θέλω να την χάσω με ΤΙΠΟΤΕ!....

;-)

Οπότε θα λείπω από το facebook για 6 Ζωές ακόμη..... και μετά για άλλες 6 Ζωές με ... ανανέωση της εν λόγω ΜΑΓΕΙΑΣ!!!!...




~reflection~ είπε...

marie

Κουρνιάζει οπουδήποτε...
Χωρά παντού...
Ελίσσεται με μαεστρία Επιβίωσης...
και .... μου μοιάζει, όπως λέει ο Δούκας!.....
;-)

Πλέον όσο λείπω ΠΕΡΝΩ και ΕΙΜΑΙ καλά...
Να εύχεσαι να λείπω... ;-)