Παυλίδου Κάκια - Reflections...

Φορώντας στο πρόσωπο το ανέκφραστο "Όλα καλά" των καθημερινών ανθρώπων βυθίζει τα δάχτυλα στο δέρμα. Γίνεται έγχορδη και γρατζουνά...

  Πόσους ουρανούς θα περπατήσω και σε πόσες χούφτες νερό θα πνιγώ? Δεν υπάρχουν ουρανοί μέχρι να βγάλεις φτερά. Δεν υπάρχουν θάλασσες πρι...

Τα στόματα μπροστά στα μικρόφωνα συνδέονται με τρύπια στομάχια που έχουν κατεστραμμένο δείκτη κορεσμού. Σερβίρουν πολιτικές συνταγές μαγειρι...

Δίχως ίχνη εισέρχεται από τις χαραμάδες  σαν φως ή σκοτάδι, από τα μάτια  σαν αλήθεια ή όραμα, από τα ρουθούνια  σαν οσμή ή σαν αίμα, από το...

  Από πάντα μου ήταν εκεί  παντοδύναμος και διακριτικός  αθόρυβα πολυμήχανος  με άπειρα μάτια  δύναμη υπεράνθρωπη  ενεργοποιώντας γύρω μου π...

Συστήνομαι βουβά  σε τόσες γλώσσες  του σώματος• ψίθυροι κι εκδορές  χάδια και κνησμοί. Είμαι όλα μ' όσα μπόρεσα να ενωθώ. Τίποτε ξένο. ...

  ..με τα δέντρα και τα ζώα  γυμνή χειραψία  και ξυπόλυτο βήμα  επιστρέφοντας εκεί  απ' όπου δεν έπρεπε να φύγεις ποτέ. Εκεί όπου όλα τ...

Είχα καταφέρει με τα χρόνια  μεγαλύτερη να ξαπλώνομαι στα χώματα  τόσο που φοβόμουν πως δεν θα χωρέσω  στο 1 μέτρο επί  2 των ανθρώπινων τάφ...

Στα εύφορα εδάφη της γης οι παρανοϊκοί των υψηλών θέσεων φυτεύουν σφαίρες και γνωρίζουν πολύ καλά πως οι σφαίρες για ν' ανθίσουν χρειάζο...

Διασχίζουν την πόλη  κάτι γυναίκες με πρόσωπα θλιμμένα  πίσω από θολά τζάμια συνοδηγών  με το άνοιγμα απ' όπου φεύγει            ο καπνό...