Παυλίδου Κάκια - Reflections...

Έλα να μετρηθούμε ξαπλωμένοι  κι αν είμαι πιο ψηλή απ' το θάνατο  θα κερδίσω μια Ζωή ακόμη.

Ήθελα τη φωνή σου με ηχώ  να συγκρούεται με τα εσωτερικά μου τοιχώματα  να απορροφάται και να ενισχύεται  να γίνονται μεμβράνες οι τοίχοι μο...

  Διέσχισε γέφυρες από κάθε υλικό  ισορρόπησε σε τεντωμένα  και κυρίως σε χαλαρά σκοινιά  διένυσε εγκάρσιες ρωγμές κατρακυλώντας στα τάρταρα...

  Εκείνη ήταν το σπίτι  κι απ' τα παράθυρά της οι φωτιές που έκαιγαν  φώτιζαν μέχρι και τ' άστρα  στο στερέωμα..

Στα μεθεόρτια παιχνίδια  τα παιδιά βάζουν σημάδι  με βρώμικα κομμάτια πάγου  στις προσομοιώσεις της φάτνης  στο μπαγιάτικο έλκηθρο στους περ...

Να σε φωτίσει ο Θεός  να πάρεις τη σωστή απόφαση λένε κι εννοούν ν' αποφασίσεις εν τέλει  αυτό που εγκρίνει η κοινή γνώμη..  ενώ εσύ φωτ...

  ..κι αν με ρωτάς ποια υπερδύναμη θα ήθελα να έχω.. Θα ήθελα να μπορούσα να παρεισφρήσω στην καθημερινότητα των ποιητών. Και στον ύπνο τους...

  Το απωθημένο σου πρέπει να το ζήσεις. Μέχρι τέλους. Να του δώσεις την άδεια να σε αναστήσει και να σε διαλύσει αν χρειαστεί. Διαφορετικά θ...

Φορώντας στο πρόσωπο το ανέκφραστο "Όλα καλά" των καθημερινών ανθρώπων βυθίζει τα δάχτυλα στο δέρμα. Γίνεται έγχορδη και γρατζουνά...

  Πόσους ουρανούς θα περπατήσω και σε πόσες χούφτες νερό θα πνιγώ? Δεν υπάρχουν ουρανοί μέχρι να βγάλεις φτερά. Δεν υπάρχουν θάλασσες πρι...