Παυλίδου Κάκια - Reflections...

Θα μιλάμε με κώδικες. Θα παίζουμε το παιχνίδι τους συνομωτικά. Θα υποκρινόμαστε φυσιοΛογικότητα κι όταν βραδιάζει κι όλοι ήσυχοι πέφτου...

Να βρέχει κι ας μην σ αρέσει η βροχή. Χωρίς υγρασία πεθαίνω. Μην με βλέπεις που υπάρχω ανθρώπινα, αναρριχώμενο είμαι. Χώνω τα πόδια μου...

Καταναλώσαμε τόσες κραυγές σφαγιασμένων ζώων. Αποσιωπήσαμε τόσες κραυγές αδικημένου ανθρώπου. Μεταμορφώσαμε τόσες κραυγές μας σε ωραιοπ...

Ένα Ντόμινο Επιλογών η Ζωή...... κι όταν η απόσταση από πύργο σε πύργο είναι μεγάλη χαλά η ροή των επιτευγμάτων και μένουν όρθιοι πύργο...

Τί όμορφοι που είναι οι απλοί άνθρωποι, που χαίρονται με τα απλά, που απολαμβάνουν το αυτονόητο, ζεστό φαγητό, μία δουλειά, τα παιδιά π...

Να στοιχειώνεις το βράχο και να επιτρέπεις με τη σειρά του να σε στοιχειώνει το πέτρωμα. Να αφήνεις πνεύματα, νεράιδες και ξωτικά...

Αγαπητοί συναγωνιστές, η Ελλάδα μας βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο. Το ιστορικό σταυροδρόμι της θέσης μας, η ανυπότακτη Ψυχή μας, τα Υψηλά...

Είμαι η γάτα του Σρέντινγκερ, κλεισμένη στο θάλαμό μου, μαζί με τα ραδιενεργά μου στοιχεία και το δηλητήριό μου, σε μία αλληλένδετη αλλ...

First thing: να ανοίγεις ματάκια και να σιγοτραγουδάς έναν στίχο.. κι ο υπερβατικός ζητιάνος που θα σε συναντήσει την ώρα που πηγαίνεις...

Τα βράδια στους δρόμους ζωγραφίζονται τρισδιάστατες στροφές, εκτός οδικού χάρτη, και καταπίνουν επιλεκτικά κάποιους μοναχικούς ταξιδιώ...