Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2018

Ρωγμή




Συγχώρεσέ με
που δεν μπορώ παρά να είμαι διάφανη
με όλες τις εσωτερικές λεπτομέρειες
και σκέψεις
να κολλάνε στο τζάμι μου
και να σού ζητούν να τις σώσεις
απ' την αιχμαλωσία.

Και όσο με κοιτάς
στο γυάλινο σκοτάδι μου
καθρεφτίζω τους φόβους σου,
γίνομαι αποστροφή,
μέρος που σε διώχνει,
μα εσύ
βρίσκεις κάτι γνώριμο
και όλο πλησιάζεις
κι εγώ 
απέχω μόνο μία ρωγμή
από το να σ' αγγίξω αληθινά..

..μα είναι δύσκολο να πληγώσεις
τα εύθραυστα.
Σού γεννούν προστασία.

Μένει να φέρω 
στην επιφάνεια του υπαρξιακού μου ενυδρείου
το κοριτσάκι που πνίγεται,
ώστε να επιλέξεις τί θα προστατεύσεις
την γυάλινή μου διαφάνεια

ή εμένα?...







1 σχόλιο:

Προεκτείνοντας την αφορμή...