Παυλίδου Κάκια - Reflections...

Πώς να μιλήσω για όσα δε λέγονται? Πού να σε χαράξω Λέξη Μικρή?... Τόσο ανεπαίσθητη και τόσο ευαίσθητη, δε σ’ εμπιστεύομαι σε καμία στιγμή!....

Η σημερινή μου αναρτρηση είναι ένα ποίημα γραμμένο από την κόρη μου Αμανατιάδου Ιφιγένεια {ο θησαυρός μου} μαθήτρια της Β' Γυμνασίου, με...

Βούτηξες την πένα στη λάσπη... Ψευδομαρτυρία, όλες σου οι απολογίες… Δε μίλησα… Κράτησα τη σιγή, αγκάθι στην παλάμη, πληγή στο στόμα μου… ...

Στην άκρη του κόσμου με χέρι απλωμένο ένας ζητιάνος εντός μου με κορμί σκορπισμένο επαιτεί ολοκληρώσεις στην εκπνοή του χρόνου κι ανθρώπινες...

Αυτοφυής συνειρμός Κήπος ο νους μας ιδανικός, πολύχρωμες ρίμες σε μίσχο σιωπής ν’ ανθίζουν απίστευτα ευθυτενείς στο θρόισμα της σκέψης, στη...

Εκεί που η σκέψη μου αφήνει ίχνη, εκεί που πέφτει της κάθε λέξης μου η σκιά, εκεί που γεννιούνται οι αμφιβολίες μου, εκεί που φτάνει ο αντίλ...

Βασίλισσα σκέψη γεμίζει το χώρο εικόνες στου νου τις αντανακλάσεις, εκεί που το κύμα ησυχάζει καιοι λέξεις καθρεφτίζονται στη διαύγεια του ...