Παυλίδου Κάκια - Reflections...

Το κοριτσάκι παίζει στον ήλιο. Αμέριμνο πάντα. Εύθραυστο, μα με μία ακαθόριστη εσωτερική δύναμη. Παίζει στο παραθαλάσσιο κοσμοπολίτικο ...

Ό,τι συζητάς παιρνει δύναμη. Οι λέξεις έχουν echo, κοπιάρονται, αναπαράγονται, πολλαπλασιάζονται, γεννούν, κάνουν bold τα γεγονότα. Το...

Και εκεί που δίνεσαι με ψυχή και σώμα στη δουλειά, σκαρφίζεσαι τρόπους να γίνεις πιο αποτελεσματικός, δουλεύεις υπερωρίες στο σπί...

Απόρροια συζητήσεως «επαγγελματικής φύσεως»: Κυρίες μου και κύριοι, επειδή, ομολογουμένως και τεκμηριωμένως μέσω παρατηρήσεως...

Με τον άνθρωπό σου να είσαι ερωτευμένος. Άφησε τα χλιαρά «Σ’ αγαπώ και σε νοιάζομαι». Το «Σ’ αγαπώ και σε νοιάζομαι» είναι θεμελιώδ...

Όταν απομακρύνομαι.. δεν πηγαίνω και πολύ μακριά. . . Κρύβομαι.. χάνομαι.. μέσα μου.

Δε θυμάμαι αν γεννήθηκα έτσι ή αν έγινα στην πορεία. Αν με κάνανε οι συνθήκες. Απρόσωπο ακούστηκε. Η κοινωνία. Δεύτερη απροσωπία. Εσείς...

Η μεταμεσονύχτια είναι η καλύτερη ώρα για ταξίδι. Την ώρα που όλοι κοιμούνται, λουφάζουν, είναι πτώματα. Μόνο κανένα παιδί ίσως συναντή...

Είχα φυτέψει κάκτους στην περίφραξη, αγκαθωτά οδοφράγματα ατομικής μου προστασίας. Με σαρκοφάγους βλαστούς τα πόμολα στις πόρτες...

Μην πιστέψεις πως είναι όλα αθώα. Τα βράδια η σιωπή αγριεύει, τα έπιπλα στο ακίνητο σπίτι ζωντανεύουν, μετακινούνται ανεπαίσθητα παίζον...