Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Σ{τ}υνουσία



Έντυσε τις καρέκλες με φορέματα,
φόρεσε στους τοίχους γραβάτες
και χαμήλωσε τα φώτα.
Διπλοκλείδωσε τα παιδικά δωμάτια
να προφυλάξει τα λούτρινα, τ' αθώα.
Το γραφείο άρχισε να τρίζει
και το πάτωμα να υποχωρεί.
Έβαλε το κλειδί στην έξοδο
και άφησε τα έπιπλα να συνουσιάζονται στο σαλόνι,
καθώς η τηλεόραση αναμεταδίδει
πολιτικές ειδήσεις σεξουαλικών οργίων.


Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

Οικείοι και Ξένοι...



Απ' τον παράδρομο έρχονται οι οικείοι
εκείνοι που ξέρουν την περιοχή καλά
κι όταν βρίσκουν κλειδωμένα
ξέρουν πού είναι το κλειδί
κι ανοίγουν
και μένουν
κι απολαμβάνουν φιλοξενία
και μιλούν με τη φωτογραφία μας
αφήνουν φιλιά στο τζάμι
αγκαλιές στο άδειο παλτό
ένα κουτί γλυκά στο τραπέζι
και κάτι νομίσματα εμπιστοσύνης
στο αναποδογυρισμένο καπέλο της Φυγής μας...
Κι όταν φεύγουν
κλειδώνουν διπλά
και παίρνουν μαζί τους το κλειδί
ώστε οι ξένοι που έρχονται από τις λεωφόρους
να μην καταφέρουν να ξεκλειδώσουν
αυτό το σπίτι
που λέγεται Εαυτός.....


Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

...Control...



Ένα αόρατο χέρι βιδώνει στο τσάκρα του μετώπου τον κοχλία που σταθεροποιεί τη σκέψη. Έπειτα περνά από αυτί σε αυτί έναν άξονα ισορροπίας και δένονται οι ιμάντες με τον κοχλία στο δόξα πατρί.

Το ασάλευτο πειραματόζωο ψιθυρίζει παιδικά τραγουδάκια και ζητά το χέρι της μαμάς. Του δίνουν ένα χέρι να κρατά. Η θερμοκρασία δεν είναι αυτή της μητρότητας. Το πιάνουν τα κλάματα. Κάποιος πατά το play. Στο ηχείο ακούγεται νανούρισμα κι επικρατεί εκείνη η άρρωστη ηρεμία πριν το έγκλημα.

Μ' επισκληρίδιο στην σπονδυλική στήλη του Νου, τελείται η τεχνητή γονιμοποίηση. Φυτεύονται ελεγχόμενες σταθερές όλων των πιθανών προβλημάτων. Προβλέψιμος ο κάθε άγνωστος x,y,z κι όλοι οι συνδυασμοί τους.

-Σκέψου κάτι, η πρώτη διαταγή.
-Όλα είναι δρόμος, είπε.
-Αφήστε τον ελεύθερο. Όλοι οι δρόμοι είναι υπό παρακολούθηση.





Δευτέρα, 6 Ιανουαρίου 2014

~Ανέμισμα~



Το φωτογραφικό στιγμιότυπο μού το έκλεψε μία ερασιτέχνης φωτογράφος, 
που είναι κομμάτι μου... 
-------------------------------------------


Περπατούν άδεια ρούχα,
άδεια κορμιά
εγκαταλελειμμένα απ' τη σκέψη.
Ο Άνεμος βιαστικός,
σκοντάφτει στο πλακόστρωτο
ανοίγει το βαλιτσάκι
σκορπίζουν τα φύλλα
οι υπογραφές της Ζωής
τα φυλλοβόλα συμβόλαια
αορίστου χρόνου...
Γεμίζει ο δρόμος γραφειοκρατία.
Οι κοπέλες κρατούν τα φορέματα,
οι άντρες τα καπέλα.
Ο τροχονόμος σφυρίζει 
για προτεραιότητες οχημάτων.
Οι πεζοί οχλαγωγούν.
Μία βοή μυρμηγκιάζει
τον αέρα.
Ένα κορίτσι πέφτει νεκρό.
Το πλήθος μέλισσες
τρυπά και ρουφά νέκταρ
απ΄ τ' ανείπωτα της κραυγής της.
Κάποιος καλεί ασθενοφόρο,
κάποιος αστυνομία.
Πρώτος φτάνει ένας σπόρος
φυτεύεται στα μαλλιά της.
Δεν τον πήρε χαμπάρι κανείς.
Την μαζεύουν.
Την μελετούν οι ιατροδικαστές
την διαβάζουν οι παπάδες
την φυτεύουν στο χώμα.
Και σε χρόνο στιγμιαίου έρωτα
ανθίζει μέσ' απ' τα μαλλιά της
η σφαίρα.
Καρφώθηκε στο μυαλό της
σαν ιδέα
σαν καρφί
άνθισε σαν μπονσάι,
ευδοκίμησε σαν σεκόγια
μπουμπούκιασε ανθούς
κι ήρθε πάλι ο αδέξιος άνεμος
βιαστικός
να σκοντάψει μέσα στις φυλλωσιές
να σκορπίσει 
ένα άρωμα επιβράδυνσης
που φρενάρει την βιασύνη του κόσμου.











Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

~Εκείνη~



Κουλουριασμένη στον καναπέ. Στην άκρη. Έτοιμη να πέσει στον γκρεμό. Το σκέφτεται μια, δυο. Το μετανιώνει. Αρχίζει ξανά ν' αναπνέει. Δίνει παρόν και στίγμα. Μπαίνει ξανά στο ρόλο της.

-Πείνασα
Μαγειρεύει.

-Κρύωσα
Αγκαλιάζει.

-Μάτωσα
Γιατρεύει.

-Φοβάμαι
Ενθαρρύνει.

-Σε θέλω
Δίνεται.

-Κουράστηκα
Νανουρίζει.

-Με κούρασες
Εξαφανίζεται.

Κουλουριάζεται στον καναπέ. Στην άκρη. Έτοιμη να πέσει στον γκρεμό. Δεν το σκέφτεται. Βουτά. Το πρωί την συναρμολογούν. Μπαίνει ξανά στο ρόλο της.

"Την επόμενη φορά", σκέφτεται " θα πέσω από την άλλη. Έχει άβυσσο. Δε θα με βρει κανείς."