Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

~Επίδομα ΠολυΤεκνίας~



Μπροστά στο ταμείο.
Γραφειοκρατία επιδόματος παιδιών.

-Πόσα τέκνα;
-Απροσμέτρητα, απαντώ.
-Σοβαρευτείτε.
-Περισσότερο δεν μπορώ.
-Πόσα τέκνα; Παιδιά δικά σας; Που είναι υπό την επιμέλειά σας;
-Απροσμέτρητα. Μόνιμα γεννάω.
-Πατέρας;
-Αγνώστου πατρός.
{πονηρό γελάκι...}
-α!.. κατάλαβα...
-Στοιχηματίζω πως όχι...
-Ορίστε το διπλότυπο.
-Χρεωστικό;
-Φυσικά. Όσο γεννάτε, επιβαρύνεται η κυκλοφορία, υπερκαταναλώνουν τα παιδιά σας οξυγόνο, μπορεί να βγει και κάποιος επαναστάτης ή ταραξίας αναρχικός, αυξάνονται τα σκουπίδια από τα αποφάγια τους και τα αναλώσιμα της ζωής τους, μπλοκάρεται το σύστημα από τα παρακλάδια του αναπτυσσόμενου γενεαλογικού σας δέντρου. Χρωστάτε λοιπόν στο κράτος ΤΟΣΑ, πολλαπλασιασμένα επί του αριθμού του αναστήματος των παιδιών σας.
-Γεννάω Αιτίες υποκειμενικού Αναστήματος.
-Περάστε στον Διευθυντή, παρακαλώ. Εκείνος έχει μεταπτυχιακό στη στείρωση. Το χρέος σας ήδη ξεπέρασε τη δυνατότητά σας για αποπληρωμή. Χρωστάτε στο Κράτος επίδομα Ανοχής Του για την ΠολυΤεκνία σας.