Αφού έχεις εξαντληθεί στην επαφή με τους ανθρώπους, το βράδυ επιστρέφεις στις ρίζες σου. Ζωώδης διασχίζεις την πόλη γαυγίζοντας ψιθυριστά, ενώ μέσα σου ουρλιάζει ένας λύκος φυλακισμένος, με κελί του το ανθρώπινό σου σώμα, και με μόνη πανσέληνο εκείνη την κόκκινη καρδιά που αιμορραγεί άγρια δάση.
