Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

~Με κέρδισε Ολόκληρη ένα Γλυκό Στιχάκι~




Η εικόνα φυσικά "κλεμένη" από τον vagnes...


Το υποσχέθηκα στον Εαυτό μου
και ξέρω δε θα μπορέσω να με κοιτάξω στα μάτια {εκείνα της Ψυχής}, αν αδρανήσω...

Υποσχεθήκαμε όλοι μέσω της παρουσίας μας
να κάνουμε Πράξη τα Λόγια,
γιατί, όπως είπε περιφραστικά ο Στρατής:
Δεν έχουν σημασία τα μακροσκελή σχόλια,
μα οι Μακροσκελείς Πράξεις...

Ήδη επισκέφτηκα την ιστοσελίδα της Action Aid και ενημερώθηκα για το Πρόγραμμα Αναδοχής Παιδιού.
Συμπλήρωσα την ΑΙΤΗΣΗ και είναι πλέον θέμα ημερών η Ολοκλήρωση της Διαδικασίας.

Ένα Παιδί,
όχι Δικό μου
Εγώ θα είμαι Δικιά του...
Δε θα το θυμάμαι μόνο τα Χριστούγεννα,
μα θα παλεύω Κάθε Μέρα του
να είναι Γιορτή της Ζωής...


Προτείνω να αναρτήσει ο καθένας ένα ανάλογο κείμενο ενημέρωσης και προτροπής Υπερ της Αναδοχής ενός Παιδιού των αναπτυσσόμενων Χωρών.

Θα ενημερωθούν οι αναγνώστες κι εμείς ας πρωτοστατήσουμε Ξεκινώντας της Διαδικασία Αναδοχής.
Μία προσφορά όντως με αξιοπρέπεια, γιατί Εμπεριέχει τη Σταθερότητα και τη Διάρκεια που απαιτείται για να στηριχθεί εφόρου Ζωής το παιδί...

Ένα παιδί Εγώ...
Ένα παιδί Εσύ...

σου φαίνεται λίγο?...

μα...

σκέψου ότι δεν είναι Στιγμιαία η προσφορά στα πλαίσια μιας Έκρηξης ΦιλΑνθρωπικού Αισθήματος...
μα θα έχει Διάρκεια μια Ολόκληρη Ζωή...
θα είσαι σε συνεχή ενημέρωση για τα όσα προσφέρονται στο παιδί που θέτεις υπό την φροντίδα σου και ίσως αν θελήσεις να μπορέσεις να το επισκεφτείς...

Δε νομίζω να χρειάζεται να πω πολλά
για να σας πείσω...

Να η ευκαιρία μας!...
Ας βγούμε λίγο από τα Όμορφα Κείμενά μας
και ας κάνουμε ΠΡΑΞΗ όλη αυτή την Ομορφιά της Ψυχής,
που ο κάθε blogger παρουσιάζει αφειδώς στο χώρο του...


Εγώ ήδη έκανα το πρώτο Βήμα...
και χαίρομαι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ
που από ΟΛΑ τα Ποιήματα που έχω διαβάσει στη Ζωή μου
με Κέρδισε ΟΛΟΚΛΗΡΗ Ένα Γλυκό Στιχάκι...

-------

Το πόσο σας ευχαριστώ, και ειδικά την Ίριδα,
για την ευκαιρία που μου δώσατε μέσω της συζήτησης
να φτασω ως Εδώ,
ΔΕ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ ΜΕ ΛΟΓΙΑ....



Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

~Γλυκό μου Στιχάκι~




Αφιερωμένο στην Ίριδα...με μία συγνώμη αν έγινα παραπανίσια στο ιστιολόγιό της...


Γλυκό μου στιχάκι
οι εφημερίδες λένε
πεινάς κι υποφέρεις,
λένε χωρίστηκε ο κόσμος στα Δύο...
Γραμμή Υπεροψίας,
Ισημερινός Υπερ και Υπο..
εσύ στο Υπό,
χωρίς διαβατήριο ταξιδιού..

Κάποιος ρεπόρτερ
σε φωτογράφησε να ξεδιψάς
με μολύνσεις υγροποιημένες,
να θρέφεσαι με σκουπίδια
του άλλου Ημισφαιρίου Ζωής...

μα..
εσύ δεν οσμύστηκες τη διασημότητά σου...
Εξάλλου, στον κόσμο τους
στιγμιαία είναι...

Πήρες στο χέρι το κλαδί
και στη λάσπη γράφεις
το αποτύπωμα της Ζωής σου..
σου ξέφυγε κι ένα Όνειρο...

Συγκλόνισες με την πείνα σου,
μα πιο πολύ με την επιβίωσή σου..

Τα παράνομα στοιχήματα
αυξάνουν τα κέρδη στις λοταρίες
της Πλούσιας Ψυχαγωγίας...
Ποντάρουν πόσο θ'αντέξεις...

Γλυκό μου Στιχάκι
-ανθρωπάκι ανέλπιδο-
λίγη είμαι κι εγώ
και η φιλΑνθρωπία μου,
ψίχουλο στην πείνα σου....

Λίγο πριν γίνω φονιάς,
Λίγο πριν γίνω κάποια άλλη,
σού σφίγγω το χέρι
και τίποτε δεν μπορώ περισσότερο
απ'το να καθήσω δίπλα σου
να Ζητιανέψουμε Ζωή....
.
.
.
.
.
.
.

ή μήπως μπορούμε?....

Μην μου το πεις.....
Γράψτο να το Μάθουν Όλοι....




Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011

~My Lady~





Ανθεκτική μου Ρίζα
με χάδι αιχμηρής Τρυφερότητας
διεισδύεις στο χώμα
κι απλώνεις Ζωή
στην Ανόργανη Ύλη.

Παραφυάδες τ'ακροδάχτυλά σου
πολλαπλασιάζουν Αιτίες Ζωής
στο Υπέδαφος μιας θανατερής ακινησίας,
που παραλύει το Χρόνο.

Εσύ παντού.

Στα υπόγεια μιας Γης αεικίνητης
να ψαρεύεις Ζωή
με δόλωμα ένα καντήλι αναμμένο
στων ματιών σου το φέγγος,
ανάμεσα σε τεκτονικές πλάκες
Άγονης Θεότητας,
που ζηλεύει το ρίγος σου.

Εσύ στις επιφάνειες
των απέραντων στρεμμάτων
μιας Γης της Επαγγελίας,
που φιλοξενεί
εξόριστους Εραστές
από τον Παράδεισο των Αγίων.

Εσύ ν'αγιάζεις με Αγκαλιές Αμνηστίας
τις κατηγορίες του Ανθρώπου.

Ένοχοι και ισοβίτες
εισέρχονται στη Σκιά της Θωπείας σου,
να κοινωνήσουν μετάνοια και άφεση.

Όση συμφορά
κι αν έχει ποτίσει την Ιερή σου Ρίζα,
την πίνω όπιο ευθανασίας
στο Όνομα της Άγιας Θαλπωρής σου.

Νεκρός να θάψω το Κορμί μου
δίπλα στ' Απλωμένα σου Αρώματα
και την Ψυχή μου να ενθρονίσω
δίπλα στο Άνθος της Αναρρίχησής σου.

Αυτοφυές μου Άνθος
για Σένα γεννήθηκε ο Κόσμος,
για ν'ανθίσεις στην Παλάμη ενός Ποιήματος,
και να ζήσει ο Ποιητής
μία πρόβα Θανάτου
μέσα από τον Έρωτα που γεννάς
-τον Απαγορευμένο,
που ανασταίνει τη Ζωή...

Αφιερωμένο στον Ονειροπόλο Ταξιδευτή,
ερωτευμένο πάντα με την Αιώνια Γυναίκα...