Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Οπτασία...



Στάθηκε μπροστά στον Ήλιο μου...
"Μη μου στερείς αυτό που δεν μπορείς να μου προσφέρεις" της είπα..

Γύρισε αέρινη και με κοίταξε...
Ένας ηλιος μέσα στα μάτια της!
Τυφλός από οράματα, ειδα το φως..

Μία Οπτασία..
Στα μαλλιά της μπλεγμένες ιδρωμένες φλόγες εμπρηστικής εντύπωσης,
να πυρώνουν τον άνεμο
και να φτάνει σε μένα λίβας ερωτικού αναστεναγμού...

Πριν ανασάνω ένα "αχ" ονειροπόλησης
έσβησε το περίγραμμά της,
μέσα στη σκόνη που σήκωσε ο εσωτερικός μου καλπασμός..

Έφυγε, όπως φεύγουν οι Γυναίκες των ποιημάτων..
δίχως ίχνη στο χώμα...
αφήνοντας ίχνη στην καρδιά μου...


Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

Ψυχές Αιώνιες...





Βόρειο Σέλας..
Νυχτωμένο κόκκινο σε μία Δύση που ίπταται...
δε βυθίζεται στον ορίζοντα... ίπταται..
μαζί με πράσινες φλόγες αειφορίας...

Στοιχειώνεται ο Ουρανός από ίχνη Ψυχών
που ξέχασαν αναμένο το Φεγγάρι,
που δε λησμόνησαν το μονόδρομο προς το Θανατο
και ακολουθώντας ψίχουλα φωτός
επέστρεψαν δίπλα στην αστρική ενέργεια
να παιξουν με τη θνητή μας αθωότητα,
που δεν υποψιάζεται όλες τις Διαστάσεις
και σαστισμένη μπροστά στο Ανεξήγητο
ερμηνεύει Θεών βήματα,
σε επεξηγηματικές ιχνηλασίες ανούσιας θεολογίας..

Γράφει η Ψυχή τα ιερογλυφικά της στη στρατόσφαιρα...
καίει το ίχνος της, καθώς αγγίζει τ'οξυγονούχο διάλυμα της κομμένης μας ανάσας...

Μην αναπνέετε!..
μονο θαυμάστε εκστασιασμένοι
τον πολύχρωμο χορό των Ψυχών..
σε μία διαγαλαξιακή διάλεκτο ενεργειακής ανακύκλωσης...

Ψυχή που γίνεται Φως.....
Φως ορατό στο παιχνίδισμα του Βόρειου Σελαος
κι όταν στάξει υγρό το σημάδι,
μία ρευστοποίηση αέρινης ζεστασιάς
πιστοποιεί την Αλήθεια:

Κάποιες Ψυχές δεν εγκλωβίζονται στο χρονικό τους περίβλημα..
δε χωράνε στο χωροταξιακό τους Ταξίδι..
Σκάβουν το κενό και παρεισδύουν...
γίνονται χαρταετοί άχρονης πτήσης....
Το Ελεύθερο αποτύπωμά τους
ένα Βόρειο Σέλας πολύχρωμης κίνησης,
σαν ρεύμα οπτικού ανέμου
που σ'αγγίζει και ηλεκτρίζεσαι...

Ψυχές Αιώνιες...