Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Παιδικό παραμύθι για Μεγάλους...





Κοιμήσου Κοριτσάκι μου
τα όνειρα βιάζονται να χτίσουν παλάτια…
Ήρθαν... υπνοβάτες Ζωής
σεργιάνι να σε πάνε
στων Ιπποτών τα Οράματα…

Νανουρίσου Κοριτσάκι,
τ’ αστέρια ξετύλιξαν τις αιώρες παραδείσου
στους Αγγέλους να φτάσει το αέρινο βήμα σου…

Μικρή μου, τρυφερή, κρυστάλλινη Ύπαρξη..
Νεραϊδίτσα μου εύπλαστη
ψιχουλάκια ακολούθησε
νυσταγμένου παραμυθιού….

Ονειρέψου Κοριτσάκι
Ταξίδια σ’ Ορίζοντες εκπλήρωσης…
Παιχνίδια στην αλάνα του Γέλιου…
Κήπους μ’ ανθισμένους αναστεναγμούς…

σσσσσσσσττττττττττττττττ…… το Κοριτσάκι μου κοιμάται…

σσσσσσσσσσσσσσστττττττττττττττ…

Ξύπνα Κοριτσάκι
το Τρένο της Ζωής μόλις πέρασε,
κι εσύ ακόμη παίζεις με τα Όνειρα...
Οι κήποι τσιμενοποιήθηκαν…
χτίσανε οι εργολάβοι το οικοδομικό τετράγωνο της Ζωής σου…
Κάποιος έκοψε τα νήματα της αιώρας,
θα πέσεις απ’ τ’ Όνειρο…

Κοριτσάκι μου... ξύπνα γλυκά...
περνά η ώρα...
θ’ αγριέψει το ξυπνητήρι των Καθηκόντων…
άκου….
αχνός σιωπής ο ύμνος των Αγγέλων…
η άγρια φωνή της Υποχρέωσης
χαϊδεύει με μαστίγια τ’ όνομά σου…

Ξύπνα Κοριτσάκι μου…
σου κλέψανε το Όνειρο…

Μεγάλωσες.......