Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Θη-ΛΥΚΟ-τητα



Προσπάθησα τόσο να  ηρεμήσω τους λύκους.
Τους τάισα,
τους χόρτασα,
τους σέρβιρα κορεσμού τρυφερότητες
κι αθόρυβες επεξηγήσεις σύγχρονης ζωής.
Χάιδεψα το μαχαιρωμένο ουρλιαχτό τους
με υπομονής ακρόαση.

Έλιωσα το βήμα μου στα στέκια τους.
Κοιμήθηκα σε μια γκρεμού τους αγκαλιά.
Ονειρεύτηκα αδιέξοδα εξαφάνισης
-αγριεύει το είδος που νιώθει ότι απειλείται.
Αν δεν περιπλανηθείς μέσα στο όνειρό του
δεν αφομοιώνεις την αλήθεια του Φόβου του.

Ένιωσα τον κόσμο να σφίγγει τους κλοιούς του
με σιδερογροθιές
γύρω από τις στέπες
γύρω από τις σπηλιές
γύρω από το δέρμα μιας αγκαλιάς.

Στα μονοπάτια της ελεύθερης πορείας
φυτεύτηκαν νάρκες ιλιγγιώδους εκσυγχρονισμού.
Επέμενα Υπάρχοντας.
Ενίσχυσα μόνο το Ένστικτο.
Επιβίωσα στις εξορίες.
Ήρθε καιρός που μίλησα πολύ.
Ήρθαν στιγμές που σιώπησα
ακόμη και μιλώντας.

Μου συστήθηκαν θηρία
με χειραψίες ανθρώπων.
Μου συστήθηκαν άνθρωποι
με χειραψίες θηρίων.

Κοιτούσα μόνο τα μάτια.
Εξαΰλωνα τη μορφή
και βύθιζα το καλωσόρισμά μου στον αόρατο Εαυτό τους.

Δεν ξέφυγα ποτέ από την λυτρωτική μου καταδίκη:
Θη-ΛΥΚΟ-τητας όλα μου τα  ιδιώματα.

Τρυφερή στις αγκαλιές.
Προστατευτική στον κίνδυνο.
Μητρική μπρος στον αυτόχειρα.
Άγρια αυστηρή προς τον δολοφόνο.

Προσπάθησα τόσο να ηρεμήσω τους λύκους.
Κατάφερα τόσο να εξαγριώσω τον Εαυτό μου.
Διδάχτηκα την Νέα Αλήθεια:

Ο Λύκος δεν είναι υπό εξαφάνιση.
Τρέμει στο λυκόφως ακονίζοντας ένστικτα,
όχι θρέφοντας φόβο.

Ο Άνθρωπος είναι είδος υπό εξαφάνιση.
Αγριεύει,
τρέμει και φοβάται.
Κανιβαλίζεται
και μαγειρεύει πείνα και δίψα.

Μεταλλάχτηκα.
Ήμουν Γυναίκα, Μητέρα, Ερωμένη.
Τώρα κιΝούμενος Στόχος Κυνηγημένων από τους Εαυτούς τους Κυνηγών.

Στις εξορίες πια,
στις στέπες,
στις σπηλιές,
στις αγκαλιές που κρύβομαι,
το μόνο γεύμα που μαγειρεύεται
για να χορτάσει την Πείνα των Άγριων υπό εξαφάνιση Ανθρώπων είναι:

Η θηΛΥΚΟτητα...





Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

~On/Off~



On...
Ον:
πλάσμα που εκτροχιάζεται
πέρα από το Σώμα
και συνουσιάΖεται
με φωτιές και χώμα...

Off...
Όφ-ις
που τυλίγεται
γύρω απ' το λαιμό μου
κι όταν νιώσει θίγεται
νεκρώνει το Θεό μου.

Δύο σταγόνες τα κουμπιά μου.
On Off Εαυτού.
Πλανάσαι,
δε ρυθμίζομαι.
Τυχαία συντονίζομαι.

Στο Off κουμπώνομαι.
Στο On μου λευτερώνομαι.
Δεν ξεγυμνώνομαι
μόνο κάπου κάπου
είναι που τεντώνομαι
έξω από το δέρμα
κι έξω από το πλήθος.

Εκεί,
αν με βρεις στο Στήθος
είναι που διαλύομαι
και εξαπολύομαι
κόντρα στον Εαυτό μου.

Εκεί,
πέρα απ' τα διλήμματα
και τα χειροκροτήματα
μόνη προκαλώ
τον Άγριο Θάνατό μου.


Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

~Φιλική Εταιρεία~



Όταν σκοτεινιάΖει στα μάτια του παιδιού
οι μέρες ξημερώνονται θολές
η Ζωή εκμαυλίζεται κι αρρωσταίνει
ο Άνθρωπος υποκύπτει στα τραύματά του...

Στην Αλάνα ενός χωριού τα παιδιά, αθώα ακόμη, θυμούνται το Ιερό Σκοπό των παιχνιδιών. Κοιτούν τριγύρω. Αγριεύονται. Κάνουν σφιχτό κύκλο Φιλικής Εταιρείας και αναρωτιούνται. Τον λόγο πήραν τ' Αγόρια:

-Τί να παίξουμε; 

-Δεν έμεινε τίποτε. Με το κυνηγητό δεν μπορούμε πια να ξεφύγουμε από λάθη των Μεγάλων. Με το κρυφτό δεν μπορούμε να κρυφτούμε από τις συνέπειές  τους. Με το τσιλίκι δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις σφαίρες, τα γκλοπ  και τα μαχαιρώματα. Με το σκοινάκι δεν μπορούμε να πηδήξουμε πιο ψηλά από την μοίρα που ορίζει η Ιστορία που παραλάβαμε. Με τη σφεντόνα δεν καταρρίπτονται τα αεροπλάνα τους, τα ελικόπτερα, οι πύραυλοι. Με το ποδόσφαιρο ποτέ δεν μπορούσαμε να σκοράρουμε στην εστία τους. Με το "κορόιδο" πάντα εμείς κάναμε το κορόιδο. Με τα "μήλα", δε χορταίναμε ποτέ. Με τους κλέφτες κι αστυνόμους πάντα παίζαμε το παιχνίδι τους, των Μεγάλων.

-Δε θέλω να πάρουμε τα όπλα.

-Ακόμη κι αν τα παίρναμε, με νεροπίστολα και με χαρτοπόλεμο δεν τελειώνει αυτός ο ακήρυχτος Πόλεμος που παραλάβαμε.
.......

Βαθιά Σιωπή που την έσπασε ο λυγμός μιας Μαρίας:

-Κι εγώ που ήθελα να "παίΖΩ" Ζωή?.... 




Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

Τ' ουραΝού το "περίμενε"




Κάθε βράδυ σε περίμενε
να βγάλεις τα ρούχα
να τακτοποιήσεις τα σκοτάδια σου
να τσιμπήσεις δυο μπουκιές Φως,
από το καντήλι στα πόδια του Θεού σου,
να βάλεις ιώδιο στις πληγές
να δέσεις τα μάτια της γήινης Αλήθειας σου
να κάνεις ένα μπάνιο να ξεπλύνεις τη ρύπανση
να χτενίσεις τις μουσκεμένες,
από ωκεαΝούς αναβλητικότητας, Σκέψεις
να σκουπίσεις την ιδρωμένη Αγωνία σου
να τυλίξεις το γυμνό Κορμί με βελούδινη γήινη Παρηγοριά
να βάλεις στο πικ απ να παίζει η 7η Συμφωνία
-το 7 πάντα σου θυμίΖει κλ-εφτά αγγίγματα-
να ξαπλώσεις στον καναπέ
ακίνητος να γδάρεις την ταπετσαρία των τοίχων
ασάλευτος να ανοίξεις μία τρύπα στο ταβάνι
αθόρυβος να υπερυψωθείς με μάτια κλειστά
ως την Κορυφή του Όρους της Πληρότητας.

Κάθε βράδυ η ίδια ιεροτελεστία.
Σε περίμενε να διευθετήσεις όλες τις γήινες συνήθειές σου
ικανοποιώντας τις θνητές αΔυναμίες,
κι έπειτα χαμήλωνε,
ίσα που να ρουφάει την Ανάσα σου
ίσα που να ρουφάς τη δική του
και στο σμίξιμο Σκοτάδι με Σκοτάδι
ένιωθες πίσω από τα βλέφαρα να γεννιέται Φως.

Εκεί στο βαθύ φόντο αυτού του Πίνακα
δεν υπάρχει το Σώμα σου
δεν χρειάζεσαι ρούχα, αλήθεια, νερό, παρηγοριά, μουσική
γίνεσαι αλήθεια, νερό και μουσική
κι Επιστρέφεις στα Πρωτογενή Υλικά του Συμπαντικού ΟυραΝού
ταυτίζοντας το απόκοσμο Όνειρο
με μία πραγματικότητα για Λίγους.

Το πρωί
φοράς ξανά το Σώμα σου
κι Άνθρωπος κυκλοφορείς
μες στους Ανθρώπους...



Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

...Απεργία Διαρκείας...



Τα χέρια σηκώθηκαν υπερψηφίΖοντας την πρόταση στην Γενική Συνέλευση της Β' ΕΛΜΕ Πέλλας, την Πέμπτη 05-09-2013......
Τώρα μένει να σηκωθούν οι ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ των συναδέλφων, ώστε να ακολουθήσει η έμπρακτη συμμετοχή και να δικαιώσουμε τον Αγώνα, τον Ρόλο μας ως Υπερασπιστές της ΔΗΜΟΣΙΑΣ και ΔΩΡΕΑΝ Παιδείας, το ΠΑΙΔΙ και το Μέλλον τούτης της χώρας.......

Υπερβάλλω?... Λες πάλι να υπερβάλλω?....

ΔΕΣ:
ποσοστά ανεργίας Νέων, γενικά ποσοστά ανεργίας, πρόσθεσε δίπλα την "ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΔΙΑΡΡΟΗ" , που προωθεί το Υπουργείο Παιδείας με τις Εξετάσεις κόντρα Εξετάσεων στις οποίες θα υποβάλλεται ο μαθητής μέσα από "Ελεγχόμενης Δυσκολίας" τράπεζες θεμάτων ...

και γαμώτο, ρωτώ: Κι Εδώ ΤΡΑΠΕΖΕΣ????..... Δε θα γλιτώσουμε από δαύτες?....

Αποφασίστηκε η ίδρυση των Σχολών Επαγγελματικής Κατάρτισης [ΣΕΚ} που θα είναι μεταΓυμανσιακές... ΑΚΟΥΣ Ανθρωπάκο????... ΜεταΓυμνασιακές... Ξέχνα την 12ετή Υποχρεωτική Εκπαίδευση... ΤΩΡΑ μιλάμε για ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ, οπως ξεχασαμε την ΕΡΓΑΣΙΑ και μιλάμε για ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ...

ΔΕΝ Ντρέπεσαι ΑΚΟΜΑ??????......

Το παιδί σου, το φτωχό, που ΔΕΝ θα μπορείς να του πληρώνεις φροντιστήρια για να "φυσάει", θα το "σπρώξουν" σε Σχολές Κατάρτισης και θα το οδηγήσουν στην Μαθητεία = Απλήρωτη Εργασία από τα 17 του σε Επιχειρήσεις που θα πριμοδοτούνται....

ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ ακομα, κύριε Γονέα και Κηδεμόνα για την Κατάντια?....

ΕΣΥ Ανεργος - οσονούπω - και το παιδί σου σε Μαθητεία....

Αδιόριστοι και οι Δύο!!!......

1. Η Συνείδησή μου ΔΕΝ μου επιτρέπει να μπω να διδάξω ΟΤΑΝ υπάρχουν μαθητές μου που ΠΕΙΝΑΝΕ....
2. Η Συνείδησή μου ΔΕν μου επιτρέπει να μπω στο σχολείο ΟΤΑΝ 2500 συνάδελφοι και αντίστοιχες τόσες οικογένειες οδηγούνται σε απολύσεις αυτοκτονίας....
3. Η Συνείδησή μου ΔΕΝ μου επιτρέπει να μπω στο σχολείο να διδάξω Υψηλά Ιδανικά ΟΤΑΝ ζω μία υποδουλη στον Τρόμο ΖΩΗ....
.
.
.

Φέτος θα δουλέψουμε... Του χρόνου?...
ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ????....

ΟΧΙ, Φίλε μου... ΚΑΝΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ........ Το βιώνουν όσοι είναι σε διαθεσιμότητα...
Θα ακολουθήσουν κι άλλοι.....12.500 χιλιάδες.... και μετά άλλες τόσες... και μετά θα συμπληρωθούν 150.000..........
Πόσες κηδείες αντέχεις να παρακολουθήσεις ΧΩΡΙΣ να κλάψεις?..... χωρίς να ΜΙΛΗΣΕΙΣ?..... Χωρίς να Αντιδράσεις?.....

Ο Φίλος και ΣΥνάδελφος Βασίλης Κουδέρης έκλεισε τον λόγο του με την Φράση:

"Όλους εσάς που κολυμπάτε στα μάτια μου
αν κλάψω θα σας πνίξω"...

Όταν δέχεσαι ΣΦΟΔΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ, Απαντάς Αναλόγως............

Ήρθε η Ώρα όσα διδαχτήκαμε ΜΑΘΗΤΕΣ να τα εφαρμόσουμε στην ΠΡΑΞΗ, διδάσκοντας με το ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ τα Παιδιά μας για το τί θα πει ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ στην ΕΡΓΑΣΙΑ και στη ΖΩΗ........

Ο ΧΡΟΝΟΣ για τη συνειδητοποιημένη ΣΤΑΣΗ του καθενός, μετρά από ΤΩΡΑ....