Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

ΑΝΘΡΩΠΟΥγεννα



Πρώτη αποτύπωση 23 Δεκεμβρίου 2011. Δεν άλλαξα ούτε κόμμα. Με ρωτάς αν πιστεύω. Πιστεύω στον Άνθρωπο και ακόμη περιμένω να γεννηθεί.


***

Πνιγμένη ατμόσφαιρα τόσης ευφορίας..
βαθιά φωταψία σε μάτια Νεκρά...
Όμορφες Βιτρίνες και πουλιέμαι
αγοράζομαι, ξετυλίγομαι Δώρο κι Αντι-Δωρο Ζωής...
Χέρια τρεμάμενα
κι ο Φτωχός που δεν πιστεύει στην τύχη του
με λίγα ψίχουλα Νομίσματος
αγοράζει Καρδιές και Θωπεία...

Νανούρισέ με, σαν αν είχα αιώνες ξάγρυπνη
περιμενοντας Εκεινον τον Χριστό
που με απαρνήθηκε πριν ο Πέτρος απαρνηθεί τρεις...

Χρειάζομαι Αλήθεια.
Κρυμμένη στη Βασιλόπιτα, το φλουρί μου..
Κόβω με ακονισμένη Υποψία
και πριν σκοντάψει η Κόψη στο Νόμισμα
Ολισθαίνει στο Χρηματιστήριο της ΖΩΗΣ
η τιμή της Αληθειας μου...
πού να επενδυσει η Τύχη?...

Πληγώνομαι...
Χιονίζει δάκρυα κρυσταλωμένα,
μελομακαρωμένα σιρόπια μιας δήθεν Ευαισθησίας...
ΚΛΑΙΩ να με ΔΕΙ...
ο Χριστός?...
ο Ανθρωπος?...
ο Εαυτός μου?...
ΕΣΥ?...

Απολογισμός...
Τόσα ΧΡΙΣΤΟΥγεννα να γεννιέται ο Χριστός
να βαδίζει Παραβολές και Ύμνους
να Σταυρώνεται να Ανασταίνεται ξανα...
κι ο Ανθρωπος πουθενά να χειροκροτήσει με ΨΥΧΗ
το Μέγα Σενάριο της Σωτηρίας....

Κουραστηκα...
Απαγορεύονται τα γελια...
Σβήνω τα λαμπάκια της Αγωνίας μου 
αν θα πουληθω και φετος ή Όχι!...
Κατεβαινω από την Βιτρίνα, το Σανίδι, το Καλάμι μου...

Σκάρτη Πρωταγωνίστρια μιας Κάλπικης Λίρας
που ζει ένα Deja vu Δραχμής...

Απογυμνώνομαι...
Μένω αστεΓΗ, διπλα σ'ενα Δέντρο Ανθρώπινης Ρίζας...
ΜΗΝ καλαντίσεις
Αν δεν έχεις σκοπό να το στολίσεις με την ΨΥΧΗ σου!!!!

Ζητείται Ανθρωπος για τα Φετινα ΑΝΘΡΩΠΟΥγεννα....

ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ?......

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

...με λίπασμα τη Ζεστασιά...



ΧειμωνιάΖει στο ημερολόγιο του Χρόνου
και το Κορμί ντύνεται ρύπους για ν' αντέξει...
το μετάξι  το απέσυραν στα ράφια τους οι Βασιλιάδες.

Στους αστραγάλους τυλιγμένες Ρίζες Ζωής...

Για να δώσει καρπούς αυτό το Φεγγάρι
θέλει λίπασμα Ζεστασιάς,
και το φυτέψαμε στις παγωνιές.

Πάντα κόντρα στο πολύτιμο
λες και με πείσμα δοκιμάζουμε τις αντοχές του.
Γνωρίζει τον τρόπο της αθανασίας,
μα και της ευθανασίας 
η Ζωή.

Στο μεταίχμιο που κινούμαι,
εκπροσωπώντας τον λιλιπούτειο στεναγμό των ποιημάτων,
χιονάνθρωπος που ταυτόχρονα κρυώνει και λιώνει
κρατώ μία Ζεστή Επιβίωση στην αγκαλιά
με μορφή Γυναίκας 
να υπομένει πόνους στείρας Ζωής,
που Ονειρεύεται γέννες σε μήνα Άνοιξης 
αειφόρου Χρόνου...


------------------------


Αειφόρα Χρονιά
η Νέα Χρονιά
~Τσιγγάνας Ευχή~

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Παγκόσμια ημέρα ΤΙ???....



ΔΕΝ πιστεύω στις Παγκόσμιες ΗΜΕΡΕΣ...

Μισώ τις Παγκόσμιες ημέρες του τυποποιημένου Ημερολογίου Υπενθυμίσεων...
Σιχαίνομαι να πρέπει σήμερα να αγκαλιάσω, να χαϊδέψω, να φιλήσω, να μιλήσω, να χαμογελάσω, να θυμηθώ το ΠΑΙΔΙ...

ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ τον Εαυτό μου όταν θέλω καμπανάκια για να ΠΡΑΞΩ ως ΑΝΘΡΩΠΟΣ....

ΜΗ χτυπάς την πόρτα μου για να συμμετάσχω στον Έρανο Υπέρ του ΠΑΙΔΙΟΥ..... ΔΕΝ είναι ιδρυματοΠοιημένο το ΠΑΙΔΙ... ΔΕ θέλει Έρανο, του οποίου τα έσοδα θα είναι μέλι στο δάχτυλο που γλείφει ο κάθε τυχοδιώκτης που εμπλέκεται με ΧΡΗΜΑ....

ΔΕΝ θέλω να μου μιλάς ΣΗΜΕΡΑ για το ΠΑΙΔΙ...
ΘΕΛΩ κάθε μέρα να ΠΡΑΤΤΕΙΣ για το ΠΑΙΔΙ......

Είμαι η Μητέρα του Παιδιού... Πήρα το Παιδί μου Αγκαλιά...
Νανουριστήκαμε σε ένα Παραμύθι Ζωής, όπως το Ονειρεύονται οι ΑΛΗΘΕΙΕΣ, οι ΑΞΙΕΣ, τα ΙΔΑΝΙΚΑ του ΑΝΘΡΩΠΟΥ....

ΜΗΝ μας Ξυπνήσεις αν δεν έχεις ΚΑΛΑ νέα να μας ΠΕΙΣ.....
και ειδικά πως το ΠΑΙΔΙ ΓιορτάΖΕΙ ΖΩΗ κάθε ΜΕΡΑ!.......


Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

~Απο...ΣΤΡΟΦΗ~





ΑποΣτρέφομαι τους Συλλέκτες Στιγμών, Γυναικών, Αντικειμένων, Φωτογραφιών, Ποιημάτων, Ζωών, Θανάτων....

Ψάχνω τον Έναν
φτωχό
ρακένδυτο
με άδεια χέρια
Ερωτευμένο Μελλοθάνατο
που νικά όλους τους θανάτους του........