Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

ΑΝΘΡΩΠΟΥγεννα



Πρώτη αποτύπωση 23 Δεκεμβρίου 2011. Δεν άλλαξα ούτε κόμμα. Με ρωτάς αν πιστεύω. Πιστεύω στον Άνθρωπο και ακόμη περιμένω να γεννηθεί.


***

Πνιγμένη ατμόσφαιρα τόσης ευφορίας..
βαθιά φωταψία σε μάτια Νεκρά...
Όμορφες Βιτρίνες και πουλιέμαι
αγοράζομαι, ξετυλίγομαι Δώρο κι Αντι-Δωρο Ζωής...
Χέρια τρεμάμενα
κι ο Φτωχός που δεν πιστεύει στην τύχη του
με λίγα ψίχουλα Νομίσματος
αγοράζει Καρδιές και Θωπεία...

Νανούρισέ με, σαν αν είχα αιώνες ξάγρυπνη
περιμενοντας Εκεινον τον Χριστό
που με απαρνήθηκε πριν ο Πέτρος απαρνηθεί τρεις...

Χρειάζομαι Αλήθεια.
Κρυμμένη στη Βασιλόπιτα, το φλουρί μου..
Κόβω με ακονισμένη Υποψία
και πριν σκοντάψει η Κόψη στο Νόμισμα
Ολισθαίνει στο Χρηματιστήριο της ΖΩΗΣ
η τιμή της Αληθειας μου...
πού να επενδυσει η Τύχη?...

Πληγώνομαι...
Χιονίζει δάκρυα κρυσταλωμένα,
μελομακαρωμένα σιρόπια μιας δήθεν Ευαισθησίας...
ΚΛΑΙΩ να με ΔΕΙ...
ο Χριστός?...
ο Ανθρωπος?...
ο Εαυτός μου?...
ΕΣΥ?...

Απολογισμός...
Τόσα ΧΡΙΣΤΟΥγεννα να γεννιέται ο Χριστός
να βαδίζει Παραβολές και Ύμνους
να Σταυρώνεται να Ανασταίνεται ξανα...
κι ο Ανθρωπος πουθενά να χειροκροτήσει με ΨΥΧΗ
το Μέγα Σενάριο της Σωτηρίας....

Κουραστηκα...
Απαγορεύονται τα γελια...
Σβήνω τα λαμπάκια της Αγωνίας μου 
αν θα πουληθω και φετος ή Όχι!...
Κατεβαινω από την Βιτρίνα, το Σανίδι, το Καλάμι μου...

Σκάρτη Πρωταγωνίστρια μιας Κάλπικης Λίρας
που ζει ένα Deja vu Δραχμής...

Απογυμνώνομαι...
Μένω αστεΓΗ, διπλα σ'ενα Δέντρο Ανθρώπινης Ρίζας...
ΜΗΝ καλαντίσεις
Αν δεν έχεις σκοπό να το στολίσεις με την ΨΥΧΗ σου!!!!

Ζητείται Ανθρωπος για τα Φετινα ΑΝΘΡΩΠΟΥγεννα....

ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ?......

12 σχόλια:

ΝΥΧΤΟΛΟΥΛΟΥΔΟ είπε...

Φιλη καλησπερα..!!
Ομηρος της ωραιας γραφης σου παντα ειμαι...
καλα χριστουγεννα σου ευχομαι..!!
γεια.
Ε!

Νimertis είπε...

θερμές ευχές, αληθινές... όμορφες όπως η ψυχή σου να είναι τούτες οι μέρες Κάκια μου... σε φιλώ...

αοράτη είπε...

Γλυκιά μου "Αντανάκλαση"

ναι, Ακούω και πονάω,
διαβάζω και δακρύζω...

Εύχομαι εκ βαθέων ΑνθρωπουΓεννα να χαράξουν εφέτος σε τούτο τον πλανήτη, γιατί οι καιροί στενεύουν...και δεν θα μας χωράνε πλέον..

Εύχομαι και σ' εσένα Ολόψυχα να περάσεις όσο πιο όμορφα τις μέρες αυτές, με περιτύλιγμα λάβας απ' το ηφαίστειο της Αγάπης και της Ελπιδας.

Σε φιλώ.!

ruth_less είπε...

Όσοι έχουν μάτια ψυχής να βλέπουν διαπιστώνουν ότι τα περιθώρια στενεύουν... και χωρούν πια μόνο τα απαραίτητα - Αλήθεια και Αγάπη.
Να δίνουμε και, αν είμαστε τυχεροί, να παίρνουμε.

Καλά ΑληθουΓεννα λοιπόν
Καλά ΑγαπουΓεννα!!

Υ.Γ. Η δημιουργία λέξεων εμπνευσμένες από εσένα Κάκια μου.

~reflection~ είπε...

ΝΥΧΤΟΛΟΥΛΟΥΔΟ

Όμορφη ΨΥΧΗ παλεύουμε να σμιλεύσουμε,
με σμίλη την Πέννα και το Δρεπάνι των Καιρών!....

ΚΑΛΗ ΖΩΗ..... η πιο πληθωρική Ευχή μου....

----
Η Σελήνη απαστράπουσα δεν έχει Ιδέα πως εδώ κάτω το ημερολόγιο γράφει ΧριστούΓεννα.....
Κάθε μέρα φορά τα γιορτινά της...

Γιατί όχι κι εμείς?.....

~reflection~ είπε...

Αντώνη μου,

"να είναι τούτες οι μέρες"?...

οι "άλλες"?.....

Υπόσχεσαι να περνάς ΚΑΘΕ ΜΗΝΑ, απροειδοποίητα να μου αφήνεις Ευχές από Καρδιάς,
ώστε να φορούν οι μέρες τα Γιορτινά τους?...

ΔΕΝ υπάρχουν "τούτες" κι οι "άλλες" ΗΜΕΡΕΣ.....

Υπέροχε Ποιητή, υπάρχουν μόνο ΜΕΡΕΣ που συνθέτουν ΖΩΗ...

Ας τις κάνουμε Μαγικές, όπως τα Ποιήματα...

ΧαρίΖΩ την ΨΥΧΗ μου στον Ανθρωπο που θα βρει το Θάρρος να μετουσιώσει ΟΛΗ τη μαγεία των Ποιημάτων, των Παραμυθιών σε ΖΩΗ!!!!

χχχχχμμμμμμμ....

ΘυμίΖΩ τον Καλλιτέχνη της ΖΩΗΣ Μπενίνι:

Η ΖΩΗ είναι ΩΡΑΙΑ - La vita e bella

~reflection~ είπε...

αοράτη

Υπάρχουν Άνθρωποι...
Υπάρχουν και Νέοι φτιαγμένοι από ΑΡΙΣΤΟ ΥΛΙΚΟ.....

μόνο που οι διεφθαρμένοι κάνουν πολύ θόρυβο...
μόνο που οι βιτρίνες θέλγουν κατά κανόνα τους προβολείς....
μόνο που οι τσάμπα μάγκες στρέφουν πάνω τους τις "πληρωμένες" κάμερες.....


Αυτό που λείπει ΤΕΛΙΚΑ είναι να γεννηθούν γνήσιοι ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ....
και να Στρέψουν τον Ήλιο να φωτιστούν οι ΖΩΕΣ των απλών Ανθρώπων....

ΘΥΜΙΖΕΙ Ο ΜΠΡΕΧΤ:

"Ερωτήσεις ενός εργάτη που διαβάζει"

Ποιος έχτισε τη Θήβα την εφτάπυλη;
Στα βιβλία δε βρίσκεις παρά των βασιλιάδων τα ονόματα.
Οι βασιλιάδες κουβάλησαν τ' αγκωνάρια;
Και τη χιολιοκαταστραμμένη Βαβυλώνα -
Ποιος την ξανάχτισε τόσες φορές; Σε τι χαμόσπιτα
Της Λίμας της χρυσόλαμπρης ζούσαν οι οικοδόμοι;
Τη νύχτα που το Σινικό Τείχος αποτελειώσαν.
Πού πήγανε οι χτίστες; Η μεγάλη Ρώμη
Είναι γεμάτη αψίδες θριάμβου. Ποιος τις έχτισε; Πάνω σε ποιους
Θριαμβεύσανε οι Καίσαρες; Το Βυζάντιο το χιλιοτραγουδισμένο
Μόνο παλάτια είχε για τους κατοίκους του; Ακόμα και στη μυθική
Ατλαντίδα,
Τη νύχτα που τη ρούφηξε η θάλασσα,
Τ' αφεντικά βουλιάζοντας, μ' ουρλιαχτά τους σκλάβους τους
καλούσαν.

Ο νεαρός Αλέξανδρος υπόταξε τις Ινδίες.
Μοναχός του;
Ο Καίσαρας νίκησε τους Γαλάτες.
Δεν είχε ουτ' ένα μάγειρα μαζί του;
Ο Φίλιππος της Ισπανίας έκλαψε όταν η Αρμάδα του
Βυθίστηκε. Δεν έκλαψε, τάχα, άλλος κανένας;
Ο Μέγας Φρειδερίκος κέρδισε τον Εφτάχρονο τον Πόλεμο. Ποιος
Άλλος τονε κέρδισε;
Κάθε σελίδα και μία νίκη.
Ποιος μαγείρεψε τα νικητήρια συμπόσια;
Κάθε δέκα χρόνια κι ένας μεγάλος άντρας.
Ποιος πλήρωσε τα έξοδα;

Πόσες και πόσες ιστορίες.
Πόσες και πόσες απορίες.
--------------------------------


Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΑΠΑΙΤΕΙ πλεόν ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ...

και όχι απλώς ευχές για Χρόνια ΠΟΛΛΑ....

ΘΕΛΕΙ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΕΝΑ......

~reflection~ είπε...

ruth_less

όλες οι Λέξεις χιλιοχρησιμοΠοιημένες....

ΔΕΝ υπάρχουν Νέες Ιδέες στο Σύμπαν των Ποιημάτων...

Σαν όλα να έχουν ειπωθεί τόσες φορές συλλαβισμένα από την Αγωνία του Ανθρώπου για ΔΙΚΑΙΩΣΗ...

Έτσι επινοήθηκαν και οι Θεοί...
σε μία δυσβάσταχτη στιγμή στο Ζενίθ της Αδικίας όπου ο απλός, αμμόρφωτος Άνθρωπος παρέδωσε τα όπλα και άρχισε να πιστεύει σε ΥπερΔυνάμεις που θα τον σώσουν δια μαγείας...

Ο Από Μηχανής Θεός είναι ο Δίδυμος Εαυτός μας, που τον κρατάμε κλειδωμένο στην Αθέατη Πλευρά της ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ...

ΟΛΟΙ κρύβουμε έναν Επαναστάτη μέσα μας...

μα ο δειλός και γαλουχημένος να υποκύπτει επίσημος Εαυτός μας, ως τώρα επικρατούσε...

ΦΤΑΝΕΙ πια...

Ας βγάλουμε στο ΦΩΣ τον ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ.... τον ΠΟΙΗΤΗ...... Εκείνον που ΔΕ βολεύεται στα ψίχουλα που του δίνουν....


ΘυμίΖΩ:

"ΟΛΑ ξεκινούν
τη στιγμή που συνειδητοΠΟΙΕΙΣ
πως ΑξίΖΕΙΣ
πιο πολλά
απ' όσα { σου έμαθαν να } Θέλεις...."

marie είπε...

Ακούω εγώ και είμαι εδώ για σένα. Νοερά αισθάνομαι τόσο κοντά σου.
Μη πληγώνεσαι, δε θα πουληθούμε ΟΥΤΕ φέτος. ΥΠΟΣΧΕΣΗ να περνώ και να αφήνω συχνά ευχές και όχι μόνο στις γιορτές.

Γλυκό φιλί.

ΠαρΕρμητικά είπε...

Με λίγα λόγια να σου πω... σε φιλώ εγκάρδια!
μετράνε όσα μας ενώνουν και μας χωρίζει τίποτα.

~reflection~ είπε...

marie

Τα Δώρα μοιράστηκαν και Φέτος...
Δεν περίμενα τίποτε απτό...
Γέμισα τις χούφτες μου με Αγγίγματα Ψυχής,
με Αγκαλιές για να επιβεβαιώσει το αίμα το λόγο της Ροής του,
και με Φιλιά, που δίνουν Αξία στα λόγια που εμπεριέχουν τη Ζεστασιά της κάθε Ανάσας μας....

ΕΔΩ θα είμαστε, μάτια μου, να ενισχύουμε παιδικά οράματα Ζωής....

~reflection~ είπε...

ΠαρΕρμητικά

Τόσο καιρό που παιδευόμαστε με Ξόρκια Ποιημάτων
προσεγγίσαμε επιτυχώς το αλχημιστικό μυστικό που μετουσιώνει το ΤΙΠΟΤΑ σε ΟΛΟΝ!...

Το ΜΑΖΙ εξακολουθεί να είναι το ΚΛΕΙΔΙ της Ευτυχίας....

;-)))))