Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2018

Προσωπική Ήττα



Τη φωτογραφία δανείστηκα από τη φίλη μου Sofia Zoubery


Συμβαίνει να 'ναι νόστιμες
αυτές οι μαύρες ήττες.
Γλείφεις όπου σ' ακουμπήσουν,
όχι σαν σκύλος που γιατρεύει πληγές,
μα σαν πεινασμένος
που είχε χρόνια να δοκιμάσει
κάτι ζωντανό
που σκοτώνεται και σερβίρεται
με ιεροτελεστία δείπνου.

Γλείφεις το δέρμα,
τη γυαλιστερή ως το κόκκαλο πληγή,
τα μαλλιά που στάζουν ανώφελη προσπάθεια,
γλείφεις τους μολυσμένους
απ' το οξύ των ηττημένων ρημάτων
νευρώνες,
γλείφεις τα μάτια που δακρύζουν
κι όσο περνά η ώρα γλυκαίνει το κάψιμο
μουδιάζει η γλώσσα
και πάνω της λιώνουν οι λέξεις,
που δεν έχουν πια αξία- ποτέ δεν είχαν -
κι όλο το σιρόπι
με ιδιότητες αυτοθεραπείας
σε δυναμώνει
ώστε η επόμενη προσωπική σου ήττα
γευστικότερη όλων
να προσπαθήσει
-μάταια, και το ξέρεις-
να σε αποτελειώσει.








2 σχόλια:

sophie zoubery είπε...

ΠανΣεληνη μου το κείμενό αυτό θα το κρατήσω για μένα γιατί δεν είναι καθόλου τυχαίο που αναρτήθηκε την ημέρα που γεννήθηκα η προσωπική ηττα μου!

~reflection~ είπε...

Σοφία μου, χαρισμένο από Καρδιάς και με Αποκλειστικότητα Αφιέρωσης, με το μόνο Γυναικείο μου Δικαίωμα να το επικαλούμαι όταν θυμάμαι τη δική μου Προσωπική Ήττα, θυμίζοντας μου ταυτόχρονα την Αφιέρωση που έχει το βιβλίο που έχεις στην κατοχή σου....