Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Κυριακή, 1 Μαΐου 2011

~Παράξενος Μάης~





Από μία παράξενη Άνοιξη που ανθίζει στον MeLoDy


Τρυπήθηκε στο μέρος της καρδιάς..
το φίδι την περπάτησε ολόκληρη
Έρημος απλώθηκε
στην Περιπλάνησή του για Πατρίδα...

Τότε γεννήθηκε το πρώτο Ποίημα..
Λύκου ουρλιαχτό,
Υδάτινος συρριγμός Φιδίσιας Αθωότητας...

Ανάγκη να ξεφύγει η περιπλάνηση από τους Φράχτες του ΜΗ..
να απλωθεί ο Ήχος, το Άγγιγμα, η Φωτιά
στο ασύνορο Κορμί της,
που επιτρέπει τον Παράξενο Μάη
μ' επέλαση να κυριαρχήσει...

Μικρό το Δάσος,
καταμεσίς της Ερήμου,
κατασπαράχθηκε το χώμα του
από ρίζες Αιχμηρού Ανθους
με μίσχο
το πολλαπλασιασμένο Φίδι της ΑρπαΓής
..


Παράξενος Μάης...
Ανθίζει το ερπετό στον αέρα...
ελίσσονται τα ρεύματα Φωτός...
κι Εγώ μικρή ... μεγάλη
μισή ... ολόκληρη,
αθώα, πονηρεμένη Άνοιξη σε γυμνό Ξημέρωμα...

Σε παρακαλώ μην σταματήσεις τη μουσική μέσα σου
εκεί χορεύει ο Μάης μου
και το Ρίγος με ελιγμό αργεντίνικου Τανγκό
τυλίχθηκε στο Λαιμό μου,
με ασφυκτικό δέσιμο γόρθιου δεσμού...

Τα Άγρια μπλέχτηκαν με τα Αθώα
και ο Μάης βωμός συγκερασμού
φωτιάς και άκαυστης Ύλης που θελει να γίνει στάχτη...

Ολισθαίνει η Άνοιξη
και το ποίημα ίχνος συρμού
κάτω από το βαρύ σώμα των Φιδιών
που το δηλητήριο νοθεύουν με νέκταρ...

Παράξενος Μάης...
Ποτάμι το Φίδι
πνίγεται το κορίτσι στην Ορμή...
και ο Ήλιος λιποτάκτης,
αρσενικός συνωμότης,
φέρνει κατακλυσμούς
να βαθύνουν οι πνιγμοί...

Μέσα τους να μην επιβιώσει τίποτε,
παρά το Αγκάθι...
που όσο αγγίζει το Δέρμα της Επιθυμίας
γλυκαίνεται...
Βελόνα Εμβόλιμου Παραδείσου...

Χαμογέλα μου...
να πιάσω τον Παράξενο Μάη
στο γλυκό δηλητήριο των Χειλιών σου...



43 σχόλια:

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

Κάκια μου δεν θα σου απαντήσω ποιητικά, μα απολύτως ειλικρινά. μου αρέσει πολύ ετούτο το ποίημα. μπράβο σου μικρή μου άνοιξη!

Christina είπε...

Μη μας βάζεις ιδέες...
Επιρρεπείς γαρ...

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ είπε...

Έχεις έναν Μάη στην καρδιά ούτως ή άλλως..
Και μια ποίηση ζωντανή που την κλέβουν οι επιτήδειοι αναγνώστες σου.
Αλλά εσύ συνεχίζεις να ποιείς αγάλλοντας τα φωνήεντα που σου αναλογούν.
Κι εκεί σε επισκέπτομαι σήμερα, πιο φλύαρος από ποτέ..
Τα φιλιά μου!

MeLoDy είπε...

http://youtu.be/XHfHi4WXGUs

"g"

ο Δήλιος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=aJKT4kEiJTc
στου μεγαλεξανδρου το ξιφος ας τυλιχτει υποταγμενο......οι δεσμοι ας παραμενουν αμεταφραστοι.....

tania είπε...

Kαλό Μήνα Κάκια μου!
φιλιά!!

mar9659 είπε...

Καλό μας μήνα!!
Κάκια μου αγαπημένη!!
με χρώματα και ευωδιές του Μάη...
μα και με πολλά χαμόγελα αισιόδοξα!!
Ευχές απο καρδιάς
μ'ένα γλυκό μαγιάτικο φιλί!!

ASSOS είπε...

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ !!!

Γιώργος είπε...

Καλό μήνα Ποιήτρια...

Άφησε τον Μάη να επελαύνει στην ζωή σου...

Επίτρεψέ του να κυριαρχεί....

kariatida62 είπε...

Αγρια ρόδα και ερωτικές περιγραφές Λύκων βλέπω σε παράξενες Πρωτομαγιές..που κρύβουν ίσως και δηλητηριώδη φιλιά...και μπρρρρρ την έκανα με βήμα ταχυ παιδιά για την εξοχή! :))
Kαλό μας μήνα!

lourdi lourdaki είπε...

ΕΙΣΑΙ ΕΝΑ ΠΛΑΣΜΑ ΜΑΓΙΚΟ!!!!!
ΟΠΩΣ ΜΑΓΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΣΟΥ!!
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΡΜΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ!!
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΜΕ ΕΠΝΕΥΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ!!
ΧΑΡΑ ΜΟΥ ΝΑ ΣΕ.. ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΔΙΑΒΑΖΩ!!
ΣΕ ΦΙΛΩ!!!

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=6LAPFM3dgag&feature=related

ποιώ-ελένη είπε...

Πληγώνει ο στίχος σου
μα είναι ολότελα αληθινός
φιλιά από νέκταρ

~reflection~ είπε...

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ

Υπέροχη Βίκυ

Εγώ μικρή...μεγάλη...
μισή ... ολόκληρη,
αθώα, πονηρεμένη Άνοιξη σε γυμνό Ξημέρωμα...



Ξάπλωσα κάτω από τη σκιά των επικίνδυνων Σχημάτων...

η Άνοιξή μου ξεπήδησε από πλαίσια εικόνων για να χορέψει Ελέυθερα πατώντας στην ενδόμυχη μουσική που κεντάς τα βράδια των Μυστηρίων...

Ψάχνω τη μαγεία ανάμεσα στις Αντιθέσεις....

Ένα αθώο Φίδι έρπει, βρέφος αμαρτίας,
και σκαρφαλώνει ανυποψίαστο
σε σαρκοβόρο λουλούδι μιας Ερωτικής Επιθυμίας....
που χρόνια σε Χειμέρεια Νάρκη, πείνασε τόσο για Ζωή,
που χώθηκε στο μενταγιόν μιας Άνοιξης για να ρουφήξει Νέκταρ.... πληγή.... μόλυνση και ίαση μαζί..

Μέσα στον Συγκερασμό του Ερωτα που "δενει" με γόδιο δεσμό όλα τα ανόμοια....

Φωλιάζω...
κουρνιάζω.....
και περιμένω να τσιμπήσω ή να τσιμπηθώ...

Πρώτο θύμα ο θύτης....
αντιστρεφονται οι όροι στη σκακιέρα της Πολύχρωμης Ανοιξης του παράξενου Μάη .....



Τα φιλιά μου......τολμηρές αποφάσεις συμμετοχής σε κάθε ποιητικό δρώμενο Θεατρικής Αλήθειας...

~reflection~ είπε...

Christina

το Ποιητικό μας Λάθος ήταν που αφήσαμε την ΠΡΩΤΗ ΙΔΕΑ να εκκολαφθεί στον κορμό της Γυναικείας μας Σκέψης....

Τώρα ήρθε η ώρα.....
ράγισε το κέλυφος....
τα φτερά γιγαντώθηκαν...
δεν χορταίνει πια η Ιδέα με Ομφάλειους Λώρους βρεφικών νοημάτων...
ζητά τροφή από σάρκα και Ύλη.....


Βρες μου μία Ανοιξη να χωρά τις Πράξεις των Ιδεών μας....

και θα σου χαρίσω όσο χρωμα χρειαστείς για να βάψεις κάθε της Λεπτομέρεια....


Τα φιλιά μου....εργάτες του σχεδίου πραγματοποίησης της ποιητικής μακέτας από Ιδέα σε Πράξη....

~reflection~ είπε...

Υπέροχε Στρατή

χαίρομαι τόσο τη στιγμή της Υπέρβασής σου από τη λιτότητα στη φλυαρία...
Το ποίημα σε χαίρεται πιο πολύ από μενα, γιατί βρίσκει κίνητρα να προεκτείνει την αρχική Ιδέα της Γέννησής του...

Δεν υπάρχουν επιτήδειοι κλέφτες..

Νιώθω ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να ΚΛΕΨΕΙ Κανενός...

παντα κλέβουμε ότι μας επιτρέπεται να κλέψουμε....


Εσύ έχεις το ΔΙΚΟ σου...καταΔΙΚΟ σου ιδίωμα Γραφής.....
Εγώ έχω το ΔΙΚΟ μου, καταΔΙΚΟ μου ιδίωμα Γραφής....


μιλάω μία διάλεκτο παράξενου Μάη...

μου κλέβεις Ιδέες...
ναι....και εγώ σου κλέβω Φως....Χρώμα...Ανασα μέσα από αναγνώσεις εμμονικής εστίασης...

Αμοιβαιότητα, Στρατή...

το φίδι εχει το δηλητήριο....
το λουλούδι έχει το νέκταρ...


μαζί δημιουργούν την Πληρότητα του Σύμπαντος της Νέας Ποιητικής Άνοιξης....

ο Παράξενος Μάης συλλέκτης Αντιθέσεων
αναμιγνύει τα ετερώνυμα..

Σύμφωνα υγρά...
Φωνήεντα πηγές...

και η φωνή του Ποιητή κοίτη
να κυλήσουν οι συνδυσμοί Λέξεων ως το Δελτα της Ψυχής....

αγγίξαμε την Πηγή της Κάθε Άνοιξης, Στρατή....

πνιγήκαμε και επιβιώσαμε τόσες φορές....
και άλλες τόσες ως το Τελος....

μα...
μετά από κάθε προσπάθεια οι Αντοχές μας ακονίζονται και πιο έμπειροι πια,
απολαμβανουμε τον πιο βαθύ πνιγμό μέσα από ΠολυΔιάστατους Ρόλους:
του πρωταγωνιστή,
του παρατηρητή του δρώμενου,
του από μηχανής θεού που εν τέλη σώζει τον Ποιητή από το τολμηρό του εγχείρημα.....


Τα φιλιά μου.....πολυΔιάστατοι Ρόλοι στο όμορφο Υπαίθριο Θέατρο της Ποιητικής μας Αλληγορίας.....

ΜΑΓΟΣ! είπε...

καλο μηνα αγαπημενη μου ! ανοιξα το παραθυρο και μπηκε μεσα ολος ο κοσμος σου μαζι οι ηλιαχτιδες και το χαμογελο σου ...φιλια !!!

Γουΐκα είπε...

Μου φτάνει αυτό:
το φίδι εχει το δηλητήριο....
το λουλούδι έχει το νέκταρ...

μαζί δημιουργούν την Πληρότητα του Σύμπαντος της Νέας Ποιητικής Άνοιξης....

ΚΑΛΥΨΩ είπε...

Καμια φορα οταν σε διαβαζω..
δεν ξερω τι υπερισχυει μεσα σου
η Ποιητρια...η Πριγκιπησα..ή
η Πολεμιστρια...

καλο μηνα..και απειρα φιλια!!

~reflection~ είπε...

MeLoDy

Η πιο λαβυρινθική Περιήγηση
είναι στο Νου μιας Γυναίκας,
μην κάνεις το πρώτο Βήμα,
αν δεν έχεις ακονίσει τον Προσανατολισμό σου...

Τα μονοπάτια της άγριας ανάβασης
φίδια...
πλοκάμια πολλαπλασιασμένης Σπείρας
με ηλεκτροφόρα αγγίγματα
που στήνουν δίχτυα γλυκιάς μελωδίας...

Οι Σειρήνες βυθισμένες στο Ποίημα εκπέπουν SOS.....

Το κοριτσάκι που γράφει
αθώα κρύβεται πίσω από τους κεντρικά διαμοιρασμένους Ρόλους....


Μέσα στα μαλλιά, sε τούφες ανέμελης αρπαΓής,
ο άνεμος φυλακίστηκε....
Mπλέχτηκαν οι Διαδρομές
και στο Σταυρδρόμι
όπου συναντήθηκε η Απόδραση με τη Φυλακή της
Ανθισε Ανοιξη με νέκταρ Φιλί Ισόβιας Θανατικής Ποινής ΜΕΣΑ στο Όνειρο.............



Τα φιλιά μου... νέκταρ ....

~reflection~ είπε...

ο Δήλιος

Παράξενη πρωτομαγιά
μ' αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια
ηρθ' ο καιρός του "έχε γεια"
τι να την κάνεις πια την περηφάνια.

Στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιά
σκοτάδι πέφτει και συννεφιά
ποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχές
σε κουρασμένες νεκρές ψυχές
σε κουρασμένες νεκρές ψυχές.

Παράξενη πρωτομαγιά
ο ήλιος καίει το πέλαγο στη δύση
μα της καρδιάς την πυρκαγιά
πού θα βρεθεί ποτάμι να την σβήσει.

Στα δυο σου μάτια τα χρυσαφιά
σκοτάδι πέφτει και συννεφιά
ποιες μπόρες φέρνεις και ποιες βροχές
σε κουρασμένες νεκρές ψυχές
σε κουρασμένες νεκρές ψυχές.

Παράξενη πρωτομαγιά
μ' αγκάθια πλέκουν σήμερα στεφάνια
ηρθ' ο καιρός του "έχε γεια"
τι να την κάνεις πια την περηφάνια.

Παράξενη πρωτομαγιά, παράξενη πρωτομαγιά.



Η Φύση ειναι γεμάτη απεικονίσεις..

Το έχω αναφερει ξανά..

Ο μικρόκοσμος προβολή του μακρόκοσμου...

επίπεδο το Όνομα της Γυναίκας..
πάνω του προβάλει το Άρωμα της Ανοιξης...
ο Συλλαβισμός της Γονιμοποίησης...

Το φίδι αθώο μοιάζει κι απονήρευτο
εξω από το άγγιγμα της Γυναίκας...

εκεί, στη Θωπείας της
αρχίζει να υποψιάζεται Παραδείσους και Κολάσεις....


Ολισθήσεις με επιβραδύνσεις και λιμούς Απαγόρευσης μπρος στην Πείνα που Υψωμένη στη Δύναμη των Θεών μολύνει τους Ανθρωπους, που αναζητούν Ερωτική Θέωση!......


Μέσα στον ποιητικό ερχομό του Παράξενου Μάη,
ο Άνθρωπος γίνεται Πλανήτης
και πάνω του ανθίζουν Φλόγες Γόνιμης Ζωής,
οι έχουν τις Ρίζες τους στην Καρδιά του Ποιητή... του Αναγνώστη... του Ταξιδευτή που έρχεται και φεύγει αδιάλειπτα...



Τα φιλιά μου....πέταλα σκορπισμένα στην Ανασα των Ποιηματων.....

Nina είπε...

Πάρα πολύ ωραίο...
Φιλιά!

Φόβος..... είπε...

Θέλω να μάθω τι φοβάται η ψυχή σου.

Κωνσταντίνος Κόλιος είπε...

Χαμογέλα μου'
η λάμψη σου κρατάει
απ΄το χέρι,
και οδηγεί τις νύχτες μου.

Όλα τα παιδιά τρέχουν
προς το βλέμμα του Μάη σου,
κι οι διψασμένοι Νάρκισσοι
στα ποτάμια σου σκύβουν
καθρέφτη.

Ευ αγωνίζεσθαι είπε...

...καλησπέρα.
Ανθισμένο και καλό Μάη να έχεις...

~reflection~ είπε...

tania μου

Στα όνειρα των Γυναικών έρχεται κάθε βραδυ η Άνοιξη...
Παράξενη Άνοιξη..

Αν το μάθουν οι Άντρες
θα απαρνηθούν τον Υπνο τους
και Υπνοβάτες θα περιπλανιούνται στα λαβυρινθικά Γυναικεία Μονοπατια μιας Αβύσσου δίχως ξημέρωμα....

Γι'αυτο......
μόνο τα Ποιήματα θα μαρτυρούν υπόνοιες
και ποτέ η Εύα δε θα περιγράψει με αντιστοιχία 1 προς 1 τα χρώματα της Ονειρικής Ανοιξης που φιλοξενεί τα Ταξίδια της.....


Σε φιλω γλυκά...

Roundel είπε...

Η μουσική δε σταματά ποτέ!
Γιαυτό χόρεψε με τη ψυχή σου, χόρεψε κύκλους ανοιξιάτικους γύρω από εκείνους που αγαπάς:)

~reflection~ είπε...

Μαριάννα μου

η επαφή εδώ μοιάζει με θάλασσα
που στις απουσίες μία άμπωτη μαζεύει πίσω τα Νερά και το Κύμα, όπου κολυμπούσε η Φαντασία μας
και στην παρουσία μία παλίρροια Πλημμυρίζει ξανά την Κοίτη μας με Συναισθηματική Ροή....


Μαγικά Παιχνίδια Επαφής...σαν τη διαδοχή των Εποχών του Ετους.....


Απουσία - Χειμωνας, Φθινόπωρο
Παρουσία - Ανοιξη, Καλοκαίρι


Aνοιξιάτικα Φιλιά, που λαχταρούν το Καλοκαίρι της Καρδιάς μας μεσα από αδιάλειπτες παρουσίες....

~reflection~ είπε...

ASSOS

Είναι προσωπική μας Επιλογή να "δούμε" τον Κόσμο πολύχρωμο..

Αn το πιστέψουμε ότι ο Μήνας - κάθε Μήνας - είναι Δώρο Ζωής,
θα είναι Καλός... Υπέροχος και πέρα από τις προσδοκίες των Ονείρων μας...

Aφιέρωση από την Καρδιά μου που ψιθυρίζει:

I believe I can fly

http://www.youtube.com/watch?v=A7mb102V1F0

Σε φιλώ...

~reflection~ είπε...

Γιώργο

Οι στιγμές της Ζωής μου μόνιμα είναι ερωτευμένες με το Μάη των Παιδιών των Λουλουδιών....

....μόνιμα φοράνε στο λαιμό μενταγιόν με κόκκους γύρης τη Χρυσόσκονη των Ονείρων...

...μόνιμα σιγοτραγουδούν μελωδίες ευτυχίας από τα παιδικά μου χρόνια

και απλόχερα μεταγγίζουν στα ποιήματα την ερασιτεχνική τους αδεξιότητα,
με την οποία Χαίρονται και Απολαμβάνουν κάθε Δρώμενο...

ακόμη και το τσίμπημα του Φιδιού...


Τα φιλιά μου....ιδιαζόντως ευτυχισμένα..

~reflection~ είπε...

Υπέροχη Κάρυ μου

είναι όμορφη η ποικιλομορφία των μεταμορφώσεων...

ο Λύκος να μετουσιώνεται σε καθετί που ενσαρκώνει την Ενέργεια του Γιανγκ....

η Άνοιξη να μεταλλάσσεται σε καθετί που προσωποποιεί την Ενέργεια του Γιν....


και η συνισταμένη παντα μηδενική
να επιτρέπει στα Σώματα με Ομαλή Κίνηση να προσεγγίζουν Ποιητικούς Παραδείσους....


Έφυγες γρήγορα...

αλλιως θα προλάβαινα να σου χαρίσω αυτό...

ΑΝΟΙΞΗ- ΓΛΥΚΕΡΙΑ, ΖΕΡΒΟΥΔΑΚΗΣ

http://www.youtube.com/watch?v=6K-kD0UJa9s

Τα φιλιά μου.....πορτρέτα του vagnes.....

{ειδες τι υπεροχη τοποθετηση έκανε στην κορυφή του Ουράνιου Τόξου?...}

~reflection~ είπε...

Ό,τι οφειλει η Καρδιά μου
θα το καταθέσει στο ΑνΙδιοτελές Ταμείο της Επαφής μας.....



Ένα Ευχαριστώ είναι παντα Μικρό
μα πάντα το λέω..
και κάθε φορά, νιωθω, πως λίγο λίγο μεγαλώνει, καθως το συλλαβίζει η Αναγκη μου και το πληκτρολόγιο...

μακαρι να μπορουσε να ακουστεί η φωνή μου....

το Ευχαριστω, με την Ένταση της Συγκίνησης, θα έμοιαζε Απεραντο!!!

Σας Ευχαριστω για τα ΠΟΛΥΤΙΜΑ κίνητρα......

Ολα τα φιλιά μου....ανασες να κολυμπήσει μεσα τους το Όνειρο.....

και η Νύχτα φυλάει πολλά Ονειρα για μας....

~reflection~ είπε...

lourdaki

ΟΛΟΙ μας είμαστε πλάσματα Μαγικά,
αρκεί ο καθένας να βρει κατάλληλο Εδαφος να ευδοκημήσει το Ανθος του...


εγώ μάλλον το βρήκα!....

Μία Ανάσα ΦΤΑΝΕΙ για να βαφτιστώ
στου Αγίου Πνεύματος τη Διαύγεια...


τα φιλιά μου... με μαγίκή χρυσόσκονη πασπαλισμένα!!!

~reflection~ είπε...

Ανώνυμε

Μεγαλείο να με συνοδεύει ένας Vivaldi στις Άγρια Αθώες Περιπλανήσεις μου
στο Κορμί μιας Επικίνδυνης Ανοιξης
που πλανεύει ακόμη και το Φίδι,
το υπεύθυνο για την Εξορία από τον Παράδεισο των Γραφών.....


Αμέτρητα φιλιά....εμπνευσμένα....

{εμπνευσμένο Φιλί?.....

και πώς δίνεται αυτο?....]

;-)))))

~reflection~ είπε...

Ελένη μου

οι Στίχοι δίκοπα μαχαίρια
μία ματώνουν
και
μία γλυκαίνουν την πληγή
με θερμότητα που εκλείεται
από την αιώνια αφή της παλάμης πανω στη λαβή...


Τι ερωτεύεται αβίαστα η πληγη?....

ότι ερωτεύεται το θύμα σε λαβυρινθικού σεναρίου Εγκλήματα: Το Θύτη!!!!



Αμέτρητα Φιλιά....ερωτευμένα με το Στίχο....

~reflection~ είπε...

Μάγε μου

όλη αυτή η πολυτέλεια του Συναισθήματος χώρεσε στην καλύβα σου?....

Πλούσιο σήμερα το τσιγγανάκι
ήρθε με όλα του τα χρώματα..
μοίρασε Ανάσες κι Αγέρα...
κλήρωσε μία Πτήση σο Σύννεφο της Αθανασίας...
και απόλαυσε Θερμικά Σκιρτήματα ενός χορού,
που τον ζηλεύει ακόμη και η Φλόγα....


Τα ποιήματά μας απέδρασαν από τα στενά κελιά των Μονοσύλλαβων Νοημάτων....
Πληθωρικά κυριάρχησαν μέσα στο Λιβάδι του Παράξενου Μάη....


Σε φιλώ γλυκά..

~reflection~ είπε...

Γουίκα

έχω μάθει να εξαπλώνομαι..
ίσως παρασιτικά...
ίσως σαν αρρώστιας μικρόβιο.....


σαν Σταγόνα να χρησιμοποιώ το κεντρί μιας γλυκιάς μέλισσας,
που σου ζητά λίγη Καλοπροαίρετη Συναίσεση για να σε τσιμπήσει στο αριστερό μπρατσάκι,
κι εσύ Δεν μπορεις να της Αρνηθείς...

εκεί στο γλυκό τσίμπημα της Ανοιξης
φύτεψα το δηλητήριο της Σταγόνας....


Μην πιεις νερό από την Πηγή του παράξενου Μάη....

αν ήπιες ήδη
ο Συγκερασμός Έρωτα και Άνοιξης
ανεξέλεκτα πολλαπλασιάζεται στο αίμα σου
και θα νοσήσεις Αμεσα..




Εγω σε προειδοποίησα....

κάνε τώρα μαγικό....
ή άφησε το Ρεύμα του Αγέρα να σε παρασύρει σύγκορμη:
Κορμί και Ψυχή....


Τα φιλιά μου...... αδέσμευτες ανασες σε μορφή συμπυκνωμενης σταγόνας...

~reflection~ είπε...

Καλυψώ μου

υπερισχύει απλά η Γυναίκα!!!

είπαμε κάθε Γυναίκα είναι

άνοιξη
ποιήμα
μούσα
αρρώστια
γιατρειά
άγρια
αθώα



Παράξενα Όμορφη
όσο ακραία κι αν φαντάζει μπρος στις καθημερινές μας συνήθειες...

Τα βράδια καθε Γυναίκα ξυπνά μια Παραξενη Άνοιξη μέσα στα Όνειρά της....

εκεί που οι Μεταμορφώσεις κρατούν τον Πρωτο Ρόλο στο Θεατρικό της Ονειρικής της Ζωής...



Τα φιλιά μου στροβιλίστηκαν γύρω σου μιας και ήρθες....για να μη φύγεις πια!!!!!

~reflection~ είπε...

Nina

η Αναγκη μου χαρακτηρίζει Πάρα Πολύ Ωραί το Φιλί.....

η Αλήθεια του κερδίζει το νέκταρ του Λουλουδιού
και το γλυκό τσίμπημα του Φιδιου
που παίζει με τις Αντοχές και τους Πειραματισμούς μας..


Φιλακι....πολλαπλασιασμένο με τις Αναγκες μας..

~reflection~ είπε...

Φόβε

το ανέφερα στα σχόλια της αναρτησης "Φύσηξέ μου Λίγη Ανάσα"
όσα αναφέρω και φαντάζουν σαν Νικηφόρες Ιαχές της Πρώτης Γραμμής των Μαχών του Έρωτα και της Ζωής
μα....
παλεύω κι εγω να ξορκίσω τους Φόβους μου....

Η Ψυχη μου αγρίμι..
όπως κάθε Ψυχή....


όμως την εκπαιδεύω άγρια...
την φυλακίζω σε κελί ανήλιαγο, δίπλα στους Εφιάλτες της:
Απόλυτη Αυτόβουλη Μοναξιά ...
Αδράνεια της Σκέψης...
Ανάπηρες Ιδέες...
Φτωχή Ζωή από Κίνητρα..
Τον αιφνίδιο Θάνατο...


την έχω να πεινά..
να διψά..
να βασανίζεται...

Περιμένω να συνηθίσει στο σκοτάδι το βλέμμα της..
έπειτα ανάβω τους Ηλιους των Ποιημάτων....

Περιμένω το θηρίο της ξεχάσει την τεχνοτροπία του Κυνηγού, για εξασφάλιση Τροφής,
και τότε ανοίγω αιφνίδια την Πόρτα του Κελιού...
την αφήνω Ελεύθερη
να ακονίσει ξανά τα ένστικτα Επιβίωσης...

χωρίς βοήθεια..
χωρίς δεκανίκι..
να έρπει δίπλα στο Φίδι
παλεύοντας να Σηκωθεί και πάλι στα Πόδια της...


Τους Φόβους μου
τους έχω μπροστά μου..
είδωλα μεσα στον Καθρέφτη μου...
και κάθε μέρα η Ψυχή μου τους κοιτά κατάματα...
για να μάθει να αντιδρά στον Πανικό των αιφνίδιων Θανάτων.....
στο αναπάντεχο της Καταστροφής....



Τα φιλιά μου....γεματα με φόβους και ανθρώπινα πάθη...

~reflection~ είπε...

Κωνσταντίνε

Διψασμένες χωμάτινες Ψυχές
που υιοθέτησαν Ιδιότητες του Κορμιού...

Αέρινα Ιπτάμενα Σώματα που εκπαιδεύτηκαν στης Ψυχής Πετάγματα...

και εμείς να γεμίζουμε αδιάλλειπτα Πηγές
που αδειάζουν από την αχόρταγη πόση της Ροής...

να γεμίζουμε Ανάσες τους Ουρανούς για να αναπνέουν τα Πανιά των Ταξιδιών μας...


και όταν κάναμε το Πρώτο Βήμα
ορκιστήκαμε να φτάσουμε Μακριά!...

πολύ Μακριά!...


Φιλί.....πηγής Σταγόνα κι Ανάσα μαζί...

~reflection~ είπε...

Ευ αγωνίζεσθαι

Πέρασαν αισίως οι πρώτες μέρες του Παράξενου Μάη...

ακομη αντεχουμε να ανθίζουμε..
με τους Φόβους Ζιζάνια στο Λιβάδι της Σκέψης,
μα πες μου πως θα ορίζαμε την Απόλυτη Ομορφιά έξω από τη Δυαδικότητα στην οποία εθίστηκε το Κριτήριό μας?...


Μεσα από συγκερασμούς
ανθίζει το Φίδι....
τοΆνθος μας τσιμπά με δηλητήριο Εθιστικού Αρωματος Ανοιξης σε πρόσημο Ακρως Θυληκής Επικινδυνότητας!!!!


σε φιλω γλυκά....

~reflection~ είπε...

Roundel


Το τσιγγανακι χορεύει το Χορό της Σταγόνας {παραφραση της Βροχής}
γύρω από τους Πυρήνες των Αγνών Ανθρωπων
που δε δισταζουν να μεταμορφωθουν σε συννεφο, φωτιά και Παραμύθι..


φιλακι....γλυκιάς μεταμορφωσης..