Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Τετάρτη, 3 Αυγούστου 2011

.................σΚιά και ΆρωμΑ..............




............Μυστικό.............




........Να είσαι πάντα στη σΚιά
και το ΆρωμΑ που θα αναδίδεις
ως ΎπΑρξη
να Θέλγει περισσότερο
από το Φως
στο οποίο οι άλλοι
εκπαιδεύονται.........





32 σχόλια:

Γιώργος είπε...

Τι είπες τώρα...

Φιλιά κρυμένα στο Άρωμα μιας Μυστικής Νυχτερινής Συμφωνίας...

Christina είπε...

Τί ωραία παρακαταθήκη και ευχή !

ευαγγελια είπε...

Υπέροχη ευχή...Για μένα...
Δώρο...γενεθλίων...
Φιλί! καρδούλα μου...

ღ oneiremataღ είπε...

πώς να παραμείνω λοιπόν στη σκιά, το άρωμά μου με προδίδει και μ ανακαλύπτουν... κι όμως με γοητεύει η σκιά, με γοητεύει και το φως... με γοητεύει και το μυστικό, έχει κάτι το μυστηριακό...
φιλί γλυκό ποιήτρια της συναισθηματικής αντανάκλασης!!!

ΜΑΓΟΣ! είπε...

μου το ψιθυρισες στ αυτι κι εγω το κρατησα φυλακτο μου
αγαπη ναι εισαι το μυστικο μου!!!!

Δέσποινα Γιαννάκου είπε...

Μπήκα σήμερα στις σελίδα σου και διάβασα αρκετές αναρτήσεις σου..Παντα έλεγες πως θέλουν πολλές φορές κοίταγμα τα έργα του καλλιτέχνη γιατί δεν φαίνονται όλα με την πρώτη ματιά !!!Μοσχοβόλισε άρωμα... μαγεύτηκα !! Φεύγω πιο πλούσια από ποτέ κατασυγκινημένη !!!Ενα μεγάλο ευχαριστώ είναι λίγο από τόσα πολλά που κέρδισα διαβάζοντάς σε!!! Μαγική μου Κάκια την πιο γλυκιά μου καλημέρα με όλη μου την αγάπη !!! Σε φιλώ

~reflection~ είπε...

Γιώργο

είναι παραλογο να συμπορεύεσαι με τον όχλο της Βιτρίνας που ποζάρει αδαής κάτω από τους προβολείς της Ευκολης Αναδειξης...

ΟΧΙ, φίλε μου...

κρύψου, αν είσαι μαγκας...
εξάσκησε το Άρωμα της Ψυχής και της Αύρας των Χρωμάτων σου...

άρχισε να μετουσιώνεσαι σε Λουλούδι σπάνιου Αρώματος....

και δώσε στίγμα Παρουσίας και Ύπαρξης με την μυρωδιά σου που μοναδικά σκορπίζεται στον αερα...

Ο ΣΤΟΧΟΣ θα επιτευχθεί μόλις ο Ανεμος στρέψει την προσοχή του Πανω σου...

μόλις η Μέλισσα Γυναίκα και ο Θεός Άντρας στρέψουν το Στόχο του Βέλους τους Στον Πυρήνα σου,
κι ας έχεις γίνει ένα με το Σκοτάδι...

το περιγραμμα σου φτιάξε με ΑΡΩΜΑ Αυρας Χρωματων και Αρωμα Ψυχής..

μπορεις?...

ΟΛΑ τα υπολοιπα έκθετα εδώ και χρόνια στο εχνητό Φως μιας Σκηνής όπου ανεβαίνουν ολημερίς και ολονυχτίς οι STARS ...

Εγώ κουρνιάζω στη σκοτεινή γωνιά μου, παλεύοντας να αναδείξω το Ατομικό μου Αρωμα... και η προτροπή μου απευθύνεται στις Αντοχές των Ποιητών...

Ποιητής ο Ασκητής της Ιδεας...μάτια μου...

σε φιλω...

Velvet είπε...

Το αρωμα σου
παρουσια
οταν
δεν θασαι εδω
-

Δέσποινα Γιαννάκου είπε...

Καλημερα Κάκια !! ισως ήταν ο παιδικός αυθορμητισμός μου... όταν μέσα σ ολες τούτες τις αναρτήσεις σου βρήκα κομμάτια που με άγγιξαν πολυ.. και σου το έγραψα τόσο γρήγορα ..Είσαι ένας χείμαρρος συναισθημάτων που παρασύρει τον αναγνώστη ακόμα και ο ψίθυρός σου...Αν κάτι σε πειραξε από τούτο μου το πέρασμα ζητω συγνωμη ..μπορεις να σβήσεις το σχόλιο μου..
Να έχεις μια όμορφη μέρα !!

nameliart είπε...

Ίσως γιατί το φως
μπορεί και να τυφλώσει κάποτε;

Ναι.. ΆρωμΑ – αόρατη πρόσκληση για ευαίσθητα αισθητήρια – το αφήνεις να ξεχύνεται – να απλώνει μίτους – να τυλίγει σαν πέπλο – να μεθάει σαν μπρούσκο … κι ο καλός ανιχνευτής, καλώς να ορίσει…

Τι πλούσια μοσχοβολιά το μικρό σου εφτάστιχο !!!

~reflection~ είπε...

Christina

Να αγαπηθούμε Χριστίνα μου μακριά από τους αδιάκριτους προβολείς...
να ερωτευτούμε με μάτια τυφλά...
μόνο με το άρωμα που αναδύεται...

να επενδύσουμε στη μαγεία της Υπαρξιακής μας Μυρωδιάς...

δε θα εχω σχήμα....
όμορφη...άσχημη...
τίποτε...
απλά Εγώ..

κι εσύ, Εσύ....

ούτε κάν ονόματα όπως τα Προιόντα στις φωταγωγημενες Βιτρίνες του Εμπορίου..

θα αγαπηθούμε βαθια μονο με το Αρωμα της Αυρας μας...
με μάτια τυφλά...
και πόρους του δερματος ανοιχτους...


Σε φιλω γλυκα..

Ανώνυμος είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=DYwUf9lCQqQ&feature=related

~reflection~ είπε...

ευαγγελια

Ευχής Μυστήριο η Εκπλήρωση...

να είσαι πάντα στη ΣκιΆ
και να λάμπεις μέσα σου
αρνούμενη να σ'αγγίξει το τεχνητό Φως των Πολιτειών του Χειρονάκτη Πολιτισμού!...

να εκπέμπεις, μάτια μου...

Χρώμα κι Άρωμα
από μία σκιά Συμπαντικών Μυστηρίων...
και να Θέλκεις περιέργειες Ανθρώπων και Αγγέλων
καθως ταπεινά θα Υπάρχεις,
θα αναδύεσαι...
ωσπου ο Ίδιος ο Θεός να έρθει να σε...Μυρίσει!...

Σε φιλω γλυκά... Χρόνια σου Υπεροχα και Μαγικά..

~reflection~ είπε...

ღ oneiremataღ

Εκεί κρύβεται ΟΛΗ η πρόκληση της Προτροπής:

να επιμένεις να ανθιζεις στη σκιά...
μακριά από τις αδιακρισίες των Φωταγωγημένων Δρομων της απομυθοποίησης και της Εύκολης Προβολής...

απόμακρα να ανθίζεις...
και από το Αρωμά σου να σε διαισθάνεται ο Καιρός, ο Ανθρωπος, ο Ερωτας...

κάποτε είχα γραψει:

"Θάψε με σε μία σπηλιά
ΑΝ το αξίζω
θα ανθίσω ξανα..."


Δε θα το μάθει κανείς...
μόνο οι μυημένοι στο τυφλό Φως των Οραμάτων
θα νιώσουν την Αναγέννηση
από το Νέο Άρωμα που θαυματουργά θ'αναβλύζει ακομη πιο έντονο
από την πρώτη απόπειρα Ζωής...

γιατι, μάτια μου...
καποιες φορές δίνεται και Δεύτερο Δικαίωμα στη Ζωή!....

Φιλάκι.... με άρωμα Ουσίας..

~reflection~ είπε...

Μάγε

κάποτε είχες ρωτήσει:

Ποιο το χρώμα της Αγάπης?..

επιστρέφω στο σημείο κάτω από τον αστερισμό των μυημένων και ρωτάω:

Ποιο το άρωμα της Αγάπης λοιπόν?..
ποιο αρωμα αναδύεται από το Δέρμα των Ερωτευμένων?...


μπορεί ένα Τεχνητο άρωμα μιας καταξιωμενης αρωματοποιίας να το αποδώσει?... να το αντικαταστήσει?..

Οχι, μάτια μου....

Αρωμα ΕΡΩΤΑ

ΖΩΗΣ

ΥΠΑΡΞΗΣ σε φάση Δημιουργίας σε..Πανσέληνο!.... Ολότητας λοιπόν...

κάποιοι κάτι τετοιες νύχτες μυούνται στο τυφλό φως....

τυφλό φως είναι το Αρωμα,
που χαραζει το περίγραμμα μιας Ψυχής που παλλεται
πανω στην Αρπα όπου οι Αγγέλοι μελοποιούν τα Ποιήματα!.....

Ποιήματα οι άναρθρες συγκινήσεις, Μάγε...

εκεί που μόνο η μαγεία λύνει το ερωτηματικό του Ανεξιχνίαστου!....

Σε φιλω γλυκά..

~reflection~ είπε...

Δέσποινα

πέρασε καιρός...
μα..
με τον καιρό το κρασί ωριμάζει...
αποκτά πιο μεστή γεύση...

και το πιο γλυκόπιοτο κρασί είναι αυτο των Εξιστορήσεων, μάτια μου...

περασε καιρός..
ο καθρέφτης μου δε μου μαρτυρά ΟΛΑ όσα Αλλαξαν...
τολμώ να ταράξω το σκοτάδι μου και να σε ρωτήσω:

Πες μου ΤΙ άλλαξε στο τσαντήρι μάτια μου?...
τι είδες διαφορετικό μέσα στο Χρόνο?..


Ήρθες με μνήμες ενός παρελθόντος στο οποίο είχα ξεκινήσει συλλογή υλικών για να συνθέσω το Άρωμα της Υπαρξης...

ακομη συλλέγω...
μα..
πειραματίζομαι κιολας, με δείγματα σταγόνας, που φορεμένη κατάσαρκα ποτίζει το χώμα μου με Άνοιξης Μύρο...

πες μου λοιπόν...

ενιωσες κάποια αλλαγη?..
ή το κρασί δεν ωρίμασε όσο του αναλογεί με το πέρας τοσου Δρόμου Περπατημένου από Βήμα Παιδέματος?...


Τα φιλιά μου...... ίχνη πανω σε σταγόνα Αρώματος..

~reflection~ είπε...

Velvet

ΜΟΝΟ αν το υδατογραφημα της ιδρωμενης αφής μου
ποτίσει το χώμα όπου ξαπλωσαν οι Σκέψεις,
οι Επιθυμίες
και οι Ολοκληρώσεις μου!!!...


σεντόνι ο Χρόνος...
και η απορροφητικότητά του εξαντλεί την χωριτηκότητά της
ρουφώντας διψασμένη το Άρωμα που παράγει η Καλλιεργημένη μας Ύπαρξη,
στο Παρτέρι μιας σκοτεινής Γωνιάς,
ενός επίγειου και ταυτόχρονα Ουράνιου Παραδείσου!...


Τα φιλιά μου..... σβωλοι από χωμα... ποτισμένοι Αρωμα Ζωής...

~reflection~ είπε...

Δέσποινα

μάτια μου... ΤΙΠΟΤΕ δεν με ενοχλεί..

με τιμά το κάθε ίχνος που θα αφεθεί στο χώμα όπου έστησα το τσαντήρι μου...

Καθετι συμβάλει στο ΠαραΚάτω μας...
Δεν έγραψες κάτι αιχμηρό..

μα..
και τα αιχμηρά Αρώματα έχουν το λόγο Ύπαρξής τους...

μας τσιμπάνε, σαν μέλισσες...
τρυγούν από μέσα μας Συναίσθημα πρωτόγνωρο..
και ετσι το ΚΡΑΣΙ που σου αναφερα στο προηγούεμνο σχόλιό μου,
αποκτά ακόμη πιο πλούσια Γευση....

χαιρομαι που μεθας με ΟΤΙ μεθαει και η δική μου Ψυχή....

αν έστω και μία λέξη ή φραση σε άγγιξε,
δηλώνει πως σε παρόμοιο παρτέρι ανθίζουν οι Ευαισθησίες μας.....

Αμετρητα Φιλιά..... πέλατα Αρωματος..

~reflection~ είπε...

Μελίνα μου...

απαρνήθηκα το Φως της Ηλεκτροφόρας Σύνδεσης που σκόπιμα επιμηκύνει τη Μέρα... ενοχλώντας τη Νύχτα και σκίζοντας το μαγικό της πέπλο...

Καποτε...στο απόλυτο σκοτάδι...με ένα κερί να τρεμοπαίζει, ερωτευόμασταν με μάτια κλειστά - ακόμη κι αν ορθάνοιχτα ήθελαν να χορτάσουν Επαφή...

Κάποτε... αναγνωρίζαμε με το Αρωμα...

Κλείσε τα μάτια σου....
η Νύχτα απλώθηκε Θεά στο απόλυτο Σκοτάδι της...

τα αστέρια έγιναν Αρωματικά σημεία Προσανατολισμού μας...

η όσφρηση υπερβαίνει το όμορφο μαλλακτικό των ρούχων μας...
εισχωρεί στο σκαμμένο δέρμα της ΨΥΧΗΣ... εκεί που το Χρώμα της Αύρας μας μυρίζει τριαντάφυλλο, γιασεμί, κανέλα, μπαχάρι, γαρύφαλλο....... αγιόκλημα...

Ας προσπαθήσουμε να στρέψουμε την προσοχή του Κόσμου στην Ουσία της Υπαρξης... που μυρίζει...Θεό!!!

Σε φιλω γλυκά..

~reflection~ είπε...

Ανώνυμε

Dance me to the end of love

Δε σου τείνω το χερι...
μόνο μία λωρίδα Αρώματος που σκίζει τον άνεμο και σε φτάνει...

αν μπορείς να ξετυλίξεις κι εσύ
αναλόγως την Ύπαρξή σου,
πιάσε με...

άγγιξέ με και Dance me to the end of love...

αν....


Σε φιλω..

ΔΕΣΠΟΙΝΑ είπε...

Τίποτε δεν φαντάζει αλλιώτικο ...μεστωμένο σαν το παλιό κρασί είναι ...μα ξερεις Κάκια μου καμια φορά βλέπουμε επιφανειακά τα πράγματα ...και αθελά μας καμιά φορα μας χρεώνει με λάθη η ζωή ...είναι σαν ναχουμε μπει σε γυαλοπωλείο και προσπαθώντας να σώσουμε ένα πανακριβο βάζο΄σπάμε κατα λάθος το διπλανό και το διπλανό από απρόσεχτες κινήσεις λαχτάρας μα και πανικού ....και τι να ξανακολλήσεις μετα ...Ε εδώ πια παίρνεις φαράσι σκουπίζεις τα κομμάτια και ξαναρχίζεις να δημιουργείς ένα πιο προσεχτικό μαγαζί..γνωρίζοντας το εύθραυστο της ζωής ...Δεν έφταιγες απόλυτα μα δεν φαίνεται ..τα κομμάτια μετράνε ..τα σημάδια !!!Ετσι ξανα ηρθα στο τσαντίρι σου και ξανα και ξανα διάβασα με τα μάτια της ψυχής μου όλον ετούτο το θαυμαστό κόσμο που κρύβεται...κι ενιωσα την ανάγκη να σου μεταφέρω τα έντονα συναισθήματα που με κατέκλεισαν !! Να είσαι καλά και να γράφεις με την ίδια ψυχή και αγάπη πάντα ...Φιλια με ηλιοχαμόγελο από καρδιάς !!

Braulio Pereira είπε...

hola pon un traductor.


gracias

un beso!!

~reflection~ είπε...

Δέσποινά μου

Τα κομμάτια αποτελούν χαμενους θησαυρούς που καλούνται να αναδομηθούν μπροστα στην πρόκληση της Δεξιοτεχνίας μας..

σου χαρίζω αυτο:


Σχηματικά διαλύομαι..
κι όσο σκορπίζω σε θέλω ξάγρυπνο..
γύρω στα χαράματα θα κληθείς να συλλέξεις τα κομμάτια μας..

Εσύ μπορείς..
ιχνηλατικά με βρήκες στο ΜΗΔΕΝ μου
ή στο Απειρο μιας Αβύσσου..

Αν αποκοιμηθώ, ξύπνησέ με..
κράτα με σε αγρυπνία προσευχής,
στο ΑΜΗΝ επάνω να ενωθούμε με το Φεγγάρι
που καίγεται στη σκοτεινή πλευρά του..
πάντα κρυφά..
πάντα μονο του...

Όλο το Βράδυ, θα ξετυλίγουμε το Σώμα από τα κουρέλια του πολιτισμού...

Όλη τη Νύχτα, θα ξετυλίγουμε την ανέμη της Ψυχής μας...

και ως το πρωί
Άλλοι θα έχουμε Υπάρξει,
αποκομμένοι από την Πλάνη του Θολού Καθρέφτη της Επιφάνειας..

θα εχουμε καθρεφτιστεί ο Ένας βαθιά μέσα στον Άλλο...

γι'αυτο και μόνο...

Μην αποΚοιμηθείς απόψε...
όσο κι αν οι πειρασμοί νανουρίσματα υφαίνουν με χροιά αποπλάνησης....


Μην αποΚοιμηθείς απόψε...
ας ανακαλύψουμε ΠΟΙΟΙ κρύβονται μέσα μας
και τόσο Αγαπιούνται μέσα στα ... Όνειρα!!!



Σε φιλω.... από καρδιας...

ΔΕΣΠΟΙΝΑ είπε...

με συγκίνησες υπερβολικά ένα ευχαριστώ είναι λίγο !!

Οδυσσέας Ξένος είπε...

στην Οσία Όσφρηση...
τας κεφαλάς Ημών κλίνομεν

φιλί !

~reflection~ είπε...

Braulio Pereira

Έχεις δίκιο...
μα...
οι αλληγορίες δε μεταφράζονται...
η ποιητική μου τρέλα διαφεύγει της κυριολεξίας...

αν επιχειρήσεις να μεταφρασεις τα κείμενα στον google μεταφραστή η απόδοση θα είναι πλήρως εκτροχιασμένη της πρόθεσής μου...

Παρόλ' αυτά τη συμβουλή σου την έχω τοποθετήσει στις προτεραιότητές μου..

Σε φιλώ γλυκά...

~reflection~ είπε...

ΔΕΣΠΟΙΝΑ

.............αμοιβαιότητα.............

λέξη μαγική!!!!

Σε φιλώ γλυκά..

~reflection~ είπε...

Οδυσσέα

εξάλλου η Μνήμη ενεργοποιείται πιο δραστικά μέσω της Όσφρησης, παρά άλλων αισθήσεων...

Ακονίζοντας το Άρωμά σου
οξύνεις την διεισδυτικότητά σου στη Μνήμη..
και η Μνήμη είναι το Ανθρώπινο Εργαλείο που σμιλεύει Διαχρονικότητα!...

Σε φιλώ...

εύα είπε...

όλες οι μνήμες και οι θύμησες γεμίζουν τις ρωγμές μας με δυαντές αστροκόλλες.
τα χείλη μου χαμογελούν καθώς μαριονέτες είναι της ψυχής,
αφού μια ΔιαΓαλαξιακή Εύα κάπου σε περιμένει κρατώντας μήλο στο ένα χέρι και στο άλλο ότι ορίζει ο νους σου να διαλέξεις
κι εγώ με ένα αχνό φως σε έστρεψα προς τα εκεί....
¨μόνο η μαγεία λύνει το ερωτηματικό του Ανεξιχνίαστου!....¨

ήταν αδύνατο να μη σε βρω...
φιλί από ένα στόμα που λέει ευχαριστώ

~reflection~ είπε...

εύα

Γιατί όταν σου απευθύνομαι νιώθω να κοιτάζω τον εαυτό μου σε έναν ΔιαΓαλαξιακό Καθρέφτη και οι χτύποι της καρδιάς μου είναι σκιρτήματα στο δικό σου στήθος?..

Είναι η μαγεία που μας δένει..

και το σημείο όπου ανάβουν οι Μάγοι τις μεταμεσονύχτιες φωτιές για να σπινθιρίσουν τ'Ανεξιχνίαστα και να υποτάξουν στο τρεμάμενο Φως λίγο από το Μυστηριακό τους Οχυρό,
είναι πάντα Ίδιο..

εδω και αιώνες...

Οσες φορές σου λείψω
ξέρεις πού θα με βρεις...

ο Οιωνός σου θα αξιοποιηθεί..

σήμερα κιόλας θα διαλέξω από το αριστερό χέρι της Εύας,
όσα ορίζει ο Νους μου να αγγίξω!...

Υπόσχεση που θα τηρηθεί στο μέγιστο βαθμο της!!!..

σε φιλω γλυκά..

εύα είπε...

δεν φωνάζω παρούσα αλλά είμαι εδώ σκυμμένη κάτω από το φως σου

μετράω τα πέταλά σου

για να μη μου λείψεις

εύα είπε...

διαβάζοντας την απάντησή σου αλήθεια ένιωσα τα σκιρτήματα...