Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2016

Δύο Κόσμοι



Στο δυτικό κόσμο
δεν άρεσε τούτο το ποίημα.
Δεν τους άρεσα
ούτε κι εγώ.
Με δίπλωσαν στα τέσσερα
στα οχτώ
και με στρίμωξαν στη μασχάλη
του ποιήματος
οδηγώντας μας στην εξώπορτα.

Συνεχίστηκε ο διαγωνισμός
αναζητώντας από τα εκατό
από τα χίλια
από τις δεκάδες χιλιάδες
το Ένα
το Καλύτερο
το Μοναδικό.

Επιστρέφοντας στον εαυτό μου
με ξαναδιάβασα
με ξαναέγραψα
τραγούδησα το στίχο μου
με χόρεψα ως τη διχάλα του διλήμματος
ως τον αντιπερισπασμό ενός ξεσπάσματος
ως το α μπε μπα μπλομ της ζωής μου
ως το σύνορο που χωρίζει
το δυτικό κόσμο
από τους ινδιάνους,
τις φυλές των νέγρων
τις φυλές του Αμαζονίου.

Χόρεψα ήρεμα
μ' ένα κροτάλισμα στα κόκκαλά μου
σαν να θέλω να αποδιώξω απ' το σώμα μου
το φόβο και την ανασφάλεια
του δυτικού ανθρώπου.
Να αποδιώξω το κόμπιασμα του ποιήματος
που βγαίνει στο σφυρί.

Στην άγρια γη
δε γράφουν ποιήματα
γιατί δεν υπάρχουν οθόνες
ούτε διαγωνισμοί
ούτε εκδόσεις.
Κατευθείαν τραγουδιέται ο στίχος
μ' έναν καλπασμό ψυχής
που οδηγεί το ποτάμι στο σύννεφο
και τον νεκρό στην αναγέννηση.

Χορεύοντας έφτασα στη διχάλα του Υ
κι ένιωσα πως Υπάρχω
σαν καθετί πολύτιμο μέσα σε Όλα.
Καθετί που από μόνο του είναι
το Ένα
το Καλύτερο
το Μοναδικό
χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει.

Κι έτσι άρχισα να αρέσω
στον Εαυτό μου
κι έκοψα τη συνήθεια
να γράφω ποιήματα για ν' αρέσουν!



:))





4 σχόλια:

Μαρία Π. είπε...

.....το ύψιστο σημείο... όπου ο ποιητής φτάνει το ποίημα... και η ποίηση τον ποιητή........ χωρίς να χρειάζεται ν αποδείξει τίποτε και σε κανέναν...... το σημείο όπου τα δίνεις όλα... για όλα....... φτάνοντας στο Υ ....... Ύστατο σημείο της γραφείς........ γράφοντας το Ένα... το Μοναδικό..... το Καλύτερο........ όταν ο στίχος μάλιστα τραγουδιέται από ψυχές που καλπάζουν ..... πώς να τις φτάσει κανείς...?????? αλήθεια πόσες φορές το διάβασα...?????? την κάθε φορά αποκομίζω τόσα........ που θα ζήλευες και συ ποιητή μου...... σ ευχαριστώ !!!!!!!!
Frankne

~reflection~ είπε...

Κυρία Μαμάκα μου...
:))))

μπροστά σου πάντα θα είμαι παιδί που παίζει με τις λέξεις και τις αλήθειες της Ζωής..

Ποιος καλύτερος τρόπος να προσπερνάμε τα αγχώδη σενάρια που προωθεί ο δυτικός κόσμος από το να παραμένουμε -πεισματικά- παιδιά που σκαρφαλώνουν έτσι κι αλλιώς στους βράχους που ζωγραφίζει η τρέλα τους?!!!

Το λάτρεψα αυτό το παιδικό μου πιτσιρίκι!!

Velvet είπε...

Whitesnake - Blindman

~reflection~ είπε...

Velvet

Ο Ύψιστος Συνοδοιπόρος είναι η Αποδοχή και Συμφιλίωση με το Ατίθασο κι Ασυμβίβαστο Παιδί που κρύβει μέσα του ο Εαυτός...