Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.

Κάθε παραμύθι η ιδιωτική Αλήθεια του καθενός.
Ο Νους που επινόησε μία Ιδέα, ποτέ δεν επιστρέφει στις προηγούμενες διαστάσεις του.

Η ευθύνη..

~Η ευθύνη~
Για ό,τι γράφεται σ'αυτό το χώρο δεν ευθύνεται το χέρι που γράφει.
Ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το Κίνητρο, που αδράχνεται μέσα από το σωρό του Μεγάλου Τίποτε,
από το ... χέρι που γράφει.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

..........beCause...........



Δεν γράφω για να διαβάσεις.

Γράφω για να σκάψεις μέσα στις συλλαβές, να δούμε τί κρύβουν και τί μπορούν να γεννήσουν...

Να περπατήσεις τις διακλαδώσεις των παιδικών νοημάτων να δεις πόσο Ταξίδι χωρά στις ουρίτσες των γραμμάτων...
Να ευθυγραμμιστεί ο Χρόνος με τη Στιγμή της αποτύπωσης....
Να σε κλέψω από την πραγματικότητά σου και να σε μεταφέρω στην Φαντασία μου για να κολυμπήσεις αφήνοντας ίχνη κι αποτυπώματα στους βυθούς της πλάνης μου.... που ίσως να μην είναι Πλάνη...ίσως ανακαλύψουμε πως η Αλήθεια γονιμοποιημένη πολλαπλασιάζεται μέσα από τις εκδοχές της Σκέψης μας.

Γράφω για να σκοντάψεις, να πέσεις, να ματώσουν τα γόνατα της παιδικής σου Υποψίας, να αφήσεις κηλίδα αίματος στο σεντόνι των Εξιστορήσεων, που τυλίγει Ζωές που έφυγαν ή που έρχονται. Ζωές που αλλάζουν κάθε που ένα σενάριο παρεκτρέπεται από το προβλεπόμενο της καθημερινής του πρόβας...

Δε γράφω για να Διαβάσεις...
Γράφω, για να Γράψεις...
Και κάθε που γράφουμε μία Ιστορία, δημιουργούμε τις προϋποθέσεις να σμιλέψουμε τον Εαυτό και τη Ζωή έτσι  όπως τα  περιγράφει η Ανάγκη μας.



19 σχόλια:

mariekotro είπε...

Έχεις ένα μοναδικό τρόπο γραφής.. Την καλησπέρα μου Κάκια. Χαίρομαι που σε ανακάλυψα!

~reflection~ είπε...

mariekotro

Πρώτο ΑποΤύπωμα πάνω στο Αποτύπωμά μου...

Εδώ και πολύ καιρό
μέσα από ΑΜΟΙΒΑΙΟΤΗΤΕΣ συνθέτουμε Έπη καθημερινών Επινοήσεων
από τη Γραφή ως την Ανάγνωση,
που με τη σειρά της οφειλει να δημιουργήσει Ανάγκη Νέας Αποτύπωσης....

Ντόμινο Κινήτρων....

Αρκεί να αφεθείς στο Χορό των Νοημάτων
και να ακούσεις την Μυστική Μουσική που παίΖει πίσω από τη συλλαβισμένη Χροιά των λέξεων......
και σταδιακά οι Λέξεις θα γίνονται Κίνηση...
η Κίνηση Αέρας....
ο Αέρας θα αλλάΖει το τοπίο Εντός μας....
και Καινούριοι θα μας περιμένουμε στην Άκρη των... Κειμένων,
εκεί που κάνει προσωρινή παύση το Ταξίδι μας...
κι όλα θα έχουν ξεκινήσει από ένα Αλφα.........



Με μία λέξη: ΜΑΓΕΙΑ!..........

http://www.youtube.com/watch?v=rT5zCHn0tsg




αοράτη είπε...

Σκονταφτω, πεφτω, ματωνω•ομως
παντα με ξανασηκωνουν οι θωπειες λεξεων οπως και οι δικες σου.

Οταν κατι σε τρυπαει βαθια, η "μαγεια" του οιστρου ειναι μεταδοτικη..φτανει στο στοχο της: "Εγραψες , διαβασα, εμπνευστηκα"

Φιλια Γηινα, Γνησια.

~reflection~ είπε...

αοράτη

με τα μυημένα γήινα μάτια μας ατενίζουμε το Φεγγάρι
κι εκείνο γεννά δορυφόρους Σκέψης
που στροβιλίζονται γύρω από τον Πλανήτη της προσωπικής μας Αλήθειας...

Η μαγεία των Κειμένων είναι πως φορούν το Ρούχο που ο Αναγνώστης τους αποδίδει...

Ακόμη και ο ίδιος Αναγνώστης σε διαφορετικές στιγμές μπορεί να {γ}Ράψει άλλο Ρούχο στο κάθε κείμενο...

Γύρω μας κάθε συμβολισμός και μία λέξη...

Πιάστην, Χόρεψε, Αφουγκράσου το Μέσα και το Έξω, Τεντώσου να αγγίξεις το Φεγγάρι, να γίνεις Πλανήτης και Δορυφόρος, να Υπάρχεις παντού....

Λαχάνιασε κι ύστερα ξάπλωσε να Σε Διαβάσουν όσοι θα έρθουν μετά από Σένα....
Αθροίσου με το Αρχικό Νόημα...
Γίνε Εσύ κίνητρο..
Γίνε Στίχος, Νότα, Μουσική, Κίνηση....

Σε διαβάΖω, παράξενα Σε Ζω, κλείνω τα μάτια και η Μορφή σου ακόμη Υπάρχει....
Τυλίγομαι γύρω από το πέρασμά σου και Χορεύω .........

Η συγκίνηση των Αισθήσεων είναι Γυμνή Αλήθεια...

Ένας Υπέροχος Άνθρωπος Με ρώτησε:
"Πως γίνεται να ενεργοποιηθούν ταυτόχρονα όλες οι Αισθήσεις?..."

Παιδικά απάντησα: "Με συγχρονισμό..."

Λάθος!...

Υπάρχει ένα Σημείο Κορύφωσης που λέγεται Ερωτικό Νιρβάνα, ή πείτε το όπως θελετε...

Ερωτικό ως προς την Αφοσίωση της Εστίαση στο Στόχο...

Εκεί η Ύπαρξη Κορυφώνεται
{Κορμί και Μυαλό στο μέγιστο της καμπύλης τους}
μισοκλείνεις τα μάτια
και ανοίγουν όλες οι Πύλες του Εαυτού σου
επιτρέποντας το Νόημα,
τον Σύντροφο,
τον Άνεμο,
να εισχωρήσει Μέσα σου από κάθε ρωγμή σου....

Ετσι οφείλουμε να διαβάζουμε τα Κείμενα....

Με ΟΛΕΣ τις Αισθήσεις ενεργοποιημενες.....
Να γίνεται η σύλληψη, η γονιμοποίηση και η γέννα σε χρόνο γήινο, με διαδικασία Θεϊκή!....

Κώστας Κουκουζέλης είπε...

δεν γράφεις.
βάζεις σημάδι στην είσοδο του ορυχείου
κι ο καθένας (κάθε επίδοξος χρυσοθήρας)
βρίσκει τη φλέβα που έτσι κι αλλιώς
έκρυβε μέσα του. (ο ίδιος ΚΑΙ το ορυχείο)

…ο ενσωματωμένος φακός στο κράνος
(σ’ αυτή την περίπτωση) φωτίζει προς δύο
διευθύνσεις: έξω κι έσω.

καλημέρα !

~reflection~ είπε...

Κώστα

για τους ΜοναΔικούς
γράφω και γράφομαι
για να {γ}Ραφτούν Υφάσματα
που θα ντύσουν το Κορμί της κάθε Ιδέας,
που ρίχνει ψιχουλάκια στο μονοπάτι προς το ... Θησαυρό.....
μην μας κρυώσει κι ...ασθενήσουν τα ...Ιχνη!!!


Οι πυραμίδες χτίζονται με Ιδρώτα και Πείσμα....
συλλαβή τη συλλαβή διασχίζονται οι διαδρομές μες στο λιοπύρι της Ερήμου
μόνο και μόνο για να ξεδιψάσουμε στην πηγή της Όασης...

μα κανείς δε φτάνει ως εκεί
αν δεν μάθει να .... ανοίγει Δρόμους {και εναλλακτικούς} στα Άγρια Δάση και στο Βράχο που φράσσει την Κατάφαση των Βημάτων μας....


Για τους ΜοναΔικούς
η ΕξΙστόρηση γραφεται
για να δώσει έναυσμα ατομικού Ταξιδιού
εξερευνητικής περιπλάνησης στον μαγικό ΙδεοΧώρο.....

κι όλο να πηγαίνουμε πιο πέρα, πιο βαθιά, πιο πάνω, πιο Εντός, στο Ασύνορο!!!...

Έξαφνες χαρές είπε...

Ναι σε όσα παρατέθηκαν..Μα επέτρεψέ μου, γράφεις και για να ενδυναμώνεις κάποια όνειρά σου, να υπάρξουν ίσως κάποτε σ'αυτό τον κόσμο, όχι μόνο στους παράλληλους.. Γράφεις για να πορεύεσαι με συντροφιά εκεί οπού η καθημερινότητά σου δεν το επιτρέπει να, ούτε το μαρτυράει ότι πορεύεσαι..

Γιώργος είπε...

Γράφεις για να αναμετρηθούμε... Στο άθλημα της μοιρασιάς!...
μαζί σου!...

Κρυμμένος Μονόκερος είπε...

Γραφω..
Λερωνω κι εγω..τον μαυροπινακα
της υπαρξης μου..
Ορισμενες στιγμες..
ειναι σαν να παρακαλαω για μια τετοια κηλιδα αιματος..
Μα παλι...9α συνεχισω να γραφω..<3'

Velvet είπε...

Καλυτερα δεν ειναι
στα νοηματα της φαντασιας
απο τις συλλαβες
τις πραγματικοτητας

Να μην αφηνουμε και ιχνη
στο διαβα μας

.......

Magia da Inês είπε...

Quem escreve tem um dom especial...
as palavras são exigentes... querem sensibilidade e inspiração.
Boa continuação da semana!
Beijinhos.
Brasil.

¸.•°`❤♡¸¸.•

~reflection~ είπε...

Έξαφνες χαρές

λίγοι είναι εκείνοι που διαβάζουν πίσω από τις Λέξεις...

Με αυτούς παντα πορεύεσαι...
ΔΕΝ γραφονται ΟΛΑ με συλλαβές ειπωμενες ή αποτυπωμένες στο χαρτί ή στην οθόνη...

Γράφονtαι ειπωμένα με Βλέμματα που τρεμοπαίζουν πανω στα Όσα το Ποίημα δεν τόλμησε να πει ποτέ....

Τα αποσιωπητικά μου κρύβουν όσα κι Εγώ δεν τόλμησα να γραψω....

Κάποιοι τα διαβαΖουν και πανω σ'αυτα Γράφουν ΖΩΗ!...

~reflection~ είπε...

Γιώργο

ΟΛΑ είναι ένα ΠΑΙΧΝΙΔΙ...
η ΖΩΗ
ο Έρωτας
η Γραφή...

Ομολογώ:
Πολλές φορές έχω προκαλέσει Ανθρώπους να καθίσουν στο ΤραπέΖι της ΤρέΛας μου και να γράψουν "ΤρέΛα"...

{Αυτή είναι μία εκδοχή της Ποίησης:
Είναι το Καθρέφτισμα της ΤρέΛας μας πάνω στα Σενάρια της Ζωής...}

Κατά καιρούς εμφανίΖονται Άνθρωποι με Παιδικό Ανταγωνισμό και ... συναΓωνιζόμαστε ποιος θα φτιάΞει το καλύτερο πυργάκι στην βρεγμενη Άμμο....

Μπορεί να είναι πολύ καλυτεροί μου οι ΣυμΠαίχτες, μα λαχανιάΖω για να τους Αγγίξω.... και ΑΥΤΟ με βελτιώνει ως Ανθρωπο, όπως συνέβαινε όταν ήμασταν πιτσιρίκια με τα Ομαδικά Παιχνίδια...


Επίσης, Οφείλω να αναφέρω έναν Παράξενο Τύπο, καποιον λέει Σοφιανό, που δεν είναι της Ποίησης παιδί, μα είναι της ΤρέΛας,
και φυσικά είναι "ΑΞΙΟΣ" που αντέχει τις ακατάπαυστες Ιδιοτροπίες μου στο κομμάτι που λέγεται "τσιγγάνικη" Γραφή....

Ενα παιχνιδι ΟΛΑ.....
και όταν οι Συμπαίχτες είναι ΑΙΩΝΙΑ παιδιά,
τότε ΟΛΟΙ κερδίΖΟΥΝ από τη Συμμετοχή στο Δρωμενο...

ruth_less είπε...

Γράφεις και μεταφέρεις ενέργεια, αυτό νοιώθω...

Υπάρχει δράση στο γράψιμό σου και συνεπώς αντίδραση στον αναγνώστη... όπως κι αν εκδηλώνεται αυτή η αντίδραση στον κάθε ένα ξεχωριστά.

Χαίρομαι που σε βρήκα :)

~reflection~ είπε...

Κρυμμένος Μονόκερος

Μία μετάγγιση ζητάμε Όλοι.....
Αίματος
και
Ιδέας...

Τα ατυχήματα που προκαλούν ακατάπαυστη αιμορραγία στην Ψυχή
είναι πολυπληθή στους διαδρόμους των Πειραματισμων....

Δεν κυκλοφορούν πολλοί εκεί
μα
οι ταχύτητες είναι ιλιγγιώδεις
και αγωνιωδώς εκτελούνται τα δρομολόγια ανά πάσα ώρα, προς κάθε κατεύθυνση,
ελλείψει Ελεγκτή,
-ευτυχώς-
και μέσα από ΣυγΚρούσεις μπερδεύεται το Αίμα με τη Βροχή και τις Ιδέες ....

Στην κάθε παύση
συνειδητοποιούμε πως ΚΟΙΤΕΣ γινόμασε ο Ένας του Άλλου
ή και οι ΔΥΟ σε διαδοχή
φιλοξενώντας τη ΡΟΗ
για να μπορέσουν να επιμηκυνθούν οι Δρόμοι και τα Ποτάμια μας...........


από μία Κηλίδα ξεκίνησαν ΟΛΑ...
από μία ΣΤΑΓΟΝΑ...
από ένα Αλφα μικρό που τείνει να γίνει Κεφαλαίο πια!.....

~reflection~ είπε...

Velvet

αν δεν αφήονυμε ψιχουλάκια
θα χάσουμε το Μονοπάτι για τον Παράδεισο!....

Το Παραμυθάκι,
όσο μεγαλώνει για να συμπεριλάβει τα Νοήματα των Προεκτάσεων της Ψυχής μας,
θέλει να χαράξει ευδιάκριτο Μονοπάτι μέσα στην Ασύνορη Πατρίδα του
για τους Νέους που θα θελήσουν να ψηλαφίσουν τις Πληγές μας
ώστε να μάθουν να .... γιατρεύουν και να βαθαίνουν τις ....Δικές τους......


;-))))

~reflection~ είπε...

Magia da Inês

My Beautiful Maria
το χάρισμα το έχει ΠΑΝΤΑ αυτός που διαβάζει.....

Το έχουμε συζητήσει ξανά:

"ΔΕΝ καλπάΖουν τα κείμενα
αν δεν τα ιππεύσουν
μάτια Ατίθασα!......"


;-)))

~reflection~ είπε...

ruth_less

Οι Ανθρωποι ΔΕ συναντιούνται Τυχαία...

Πέρασα, άφησα ίχνη Ψυχής στο Σκηνικό όπου η Ύπαρξη Ξεντύθηκε το Ρούχο της και περιμένει να ...την Διαλέξει ξανα ο Έρωτας......

ΑΥΤΗ η αλληλΕπίδραση με μαγεύει.........
Ίσως γι'αυτην την Αλυσίδα να Υπάρχει η ΡΟΗ μου....

Κρίκος....

και από το Ρούχο φτάσαμε στον Έρωτα...

Γράφεις...
Γράφω....
με συνεχή διαδοχή....
Το Παραμύθι ΔΕΝ τελειώνει ΠΟΤΕ!.....

Επιμηκύονυμε Εαυτό
και Ομορφαίνουμε
γιατί όταν Τολμάς να Εκτεθείς
ο ΕΡΩΤΑΣ σε επιλέγει
και ο Χρόνος Σε Ερωτεύεται....
{έτσι ομορφαίνουν οι Ανθρωποι....}

Ο που ΓΡΑΦΕΙ
μένει ΑΘΑΝΑΤΟΣ
ακομη κι αν ανώνυμα υπογραφονται τα Κείμενα και οι Φράσεις του...

ΓΙΑΤΙ καθετι που γραφεται περιέχει την Ενέργειά μας
που στο ΧωροΧρόνο ΠΑΝΤΑ χορεύει ΕΠΩΝΥΜΗ!!!.......


Καλως βρεθήκαμε στο Πανηγύρι της ΑμοιΒαιότητας!..........

nephilim είπε...

Το πιο γλυκό κρασί... είναι αυτό των εξαρτήσεων...