ΒΙΒΛΙΟ "Θηλυκές οι θηλιές του κόσμου", ΑΝΕΜΟΣ Εκδοτική, 2012
Απεραντοσύνη στο μπαλκόνι μου,
τυλιγμένο όλο το σύμπαν
σε μία βελούδινη κουβέρτα.
Όλες οι λέξεις
μια γουλιά καφέ.
Κινήσεις μετρημένες
στον άβακα
που παιδικά μετράει ως το 10.
Κλείνω τα μάτια
κι εκεί ζωντανεύουν όλα.
Όλα όσα δε χωράνε στην αγκαλιά μου.
Οι ευτυχίες, που γλυκαίνουν τον καφέ μου.
Οι περίπατοι, που μου έμαθαν τον κόσμο σου.
Οι εξομολογήσεις σου, που ακόμη ανάβουν τ' αστέρια.
Οι πειρασμοί, που με αδέξια κόλπα,
χύνουν λίγες σταγόνες καφέ στην κουβέρτα.
Όμως, πάντα ξεχείλιζε το συναίσθημά μας.
πάντα έσταζε το κόκκινο του φιλιού
περίσσεμα αποχρώσεων
και γινόταν χάλια η ζωή μας.
Σήμερα, δίχως τίποτε, μα με όλα,
κουλουριασμένη γύρω από το κέντρο του εαυτού μου
μπροστά στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας,
σε νιώθω...
τριγυρίζεις ακόμη εδώ
σαν βραχνή χροιά φωνής,
στο παρασκήνιο των τραγουδιών,
σαν γεύση ονειροπόλησης,
που βούλιαξε στον καφέ μου.
χύνουν λίγες σταγόνες καφέ στην κουβέρτα.
Όμως, πάντα ξεχείλιζε το συναίσθημά μας.
πάντα έσταζε το κόκκινο του φιλιού
περίσσεμα αποχρώσεων
και γινόταν χάλια η ζωή μας.
Σήμερα, δίχως τίποτε, μα με όλα,
κουλουριασμένη γύρω από το κέντρο του εαυτού μου
μπροστά στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας,
σε νιώθω...
τριγυρίζεις ακόμη εδώ
σαν βραχνή χροιά φωνής,
στο παρασκήνιο των τραγουδιών,
σαν γεύση ονειροπόλησης,
που βούλιαξε στον καφέ μου.
